الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٦٢٨
13 - زيارت چهارم در سرداب مقدّس
بِهِ عَلَيَّ رَبّي . فَإِنْ أَدْرَكْتُ أَيَّامَكَ الزَّاهِرَةَ ، وَأَعْلامَكَ الْقاهِرَةَ ،
نعمت‌هاى پروردگارم خواهد گرديد . اگر روزگار درخشان ظهورت و نشانه‌هاى پيروزيت را دريابم ؛
فَعَبْدٌ مِنْ عَبيدِكَ ، مُعْتَرِفٌ بِأَمْرِكَ وَنَهْيِكَ ، أَرْجُو بِطاعَتِكَ
من نيز يكى از كوچك‌ترين خاكساران درگاهت خواهم بود ، و امر و نهى تو را مىپذيرم ؛ با فرمان‌بردارى تو ،
الشَّهادَةَ بَيْنَ يَدَيْكَ ، وَبِوِلايَتِكَ السَّعادَةَ في ما لَدَيْكَ . وَإِنْ
شهادت پيشاپيش تو را اميدوار هستم ، و مىخواهم با پذيرش ولايت تو ، به دست تو سعادت‌مند شوم . و اگر
أَدْرَكَنِي الْمَوْتُ قَبْلَ ظُهُورِكَ ، فَأَتَوَسَّلُ بِكَ إِلَى اللَّهِ سُبْحانَهُ أَنْ
پيش از ظهورت مرگ به سراغ من آمد ، به واسطهء تو به خداى سبحان توسّل مىجويم تا
يُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ يَجْعَلَ لي كَرَّةً في ظُهُورِكَ ،
بر محمّد و آل محمّد درود فرستد ، و مرا در زمان ظهورت باز گرداند ،
وَرَجْعَةً في أَيَّامِكَ ، لِأَبْلُغَ مِنْ طاعَتِكَ مُرادي ، وَأَشْفِيَ مِنْ
و در زمان دولت و حكومتت رجعت كنم ، تا آن چنان كه دلم مىخواهد از دستوراتت فرمان‌برى كنم ، و
أَعْدآئِكَ فُؤادي . يا مَوْلايَ وَقَفْتُ في زِيارَتي إِيَّاكَ مَوْقِفَ
قلبم را با انتقام‌گيرى از دشمنانت شفا بخشم . مولاى من ؛ در حال زيارت تو ، در جايگاه
الْخاطِئينَ الْمُسْتَغْفِرينَ النَّادِمينَ ، أَقُولُ عَمِلْتُ سُوءاً ، وَظَلَمْتُ
خطاكاران آمرزش‌طلبان و پشيمانان قرار گرفته‌ام ؛ و به صراحت مىگويم كه بدرفتارى كرده‌ام ،
نَفْسي ، وَعَلى شَفاعَتِكَ يا مَوْلايَ مُتَّكَلي وَمُعَوَّلي ، وَأَنْتَ رُكْني
و بر خود ستم نموده‌ام ، و توكّل و تكيه‌ام - اى مولاى من ؛ - تنها بر شفاعت توست ؛ چرا كه ركن و تكيه‌گاه
وَثِقَتي ، وَوَسيلَتي إِلى رَبّي ، وَحَسْبي بِكَ وَلِيّاً وَمَوْلى وَشَفيعاً ،
و مورد اطمينان من و واسطهء من نزد خدا تو هستى ؛ و تو براى سرپرستى و سرورى و شفاعت من نزد پرودگار كافى و بس هستى .
وَالْحَمْدُ للَّهِ الَّذي هَداني لِوِلايَتِكَ وَما كُنْتُ لِأَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ
ستايش ويژهء خدايى است كه مرا هدايت كرد تا ولايت تو را از جان و دل پذيرا باشم ، و به هيچ وجه راه را نمىيافتم اگر
هَدانِيَ اللَّهُ ، حَمْداً يَقْتَضي ثَباتَ النِّعْمَةِ ، وَشُكْراً يُوجِبُ الْمَزيدَ
خدا مرا هدايت نمىكرد . ستايش مىكنم ستايشى كه باعث پايدارى نعمت شود ؛ و سپاسى كه