الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٦٢٦

13 - زيارت چهارم در سرداب مقدّس

السَّلامُ عَلَيْكَ يا نُورَ اللَّهِ الَّذي لايُطْفَأُ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ

سلام بر تو اى نور خدا كه هرگز خاموش نمىشود ؛ سلام بر تو اى حجّت

اللَّهِ الَّتي لاتُخْفى ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا لِسانَ اللَّهِ الْمُعَبِّرُ عَنْهُ ، السَّلامُ

خدا كه پنهان نمىشود ؛ سلام بر تو اى زبان گوياى الهى كه مقصود او را بيان مىكند ؛ سلام

عَلَيْكَ يا وَجْهَ اللَّهِ الْمُتَقَلِّبُ بَيْنَ أَظْهُرِ عِبادِهِ ، سَلامَ مَنْ عَرَفَكَ بِما

بر تو اى روى الهى كه در بين پشت‌هاى بندگانش جابجا شده ؛ سلام كسى كه تو را شناخته است ، آن چنان كه تو خواستى شناخته

تَعَرَّفْتَ بِهِ إِلَيْهِ ، وَنَعَتَكَ بِبَعْضِ نُعُوتِكَ الَّتي أَنْتَ أَهْلُها وَفَوْقُها .

شوى و خودت را براى او معرّفى فرمودى . سلام كسى كه برخى از صفات و ويژگىهايى را كه تو شايستهء آن بلكه بالاتر از آن هستى توصيف نموده

أَشْهَدُ أَنَّكَ الْحُجَّةُ عَلى مَنْ مَضى وَمَنْ بَقِيَ ، وَأَنَّ حِزْبَكَ هُمُ

است . گواهى مىدهم كه تو حجّت بر گذشتگان و باقىماندگان هستى ؛ حزب و گروه تو

الْغالِبُونَ ، وَأَوْلِيآءَكَ هُمُ الْفآئِزُونَ ، وَأَعْدآءَكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ،

چيره‌شونده و پيروزند ؛ دوستان تو كاميابند ، دشمنان تو زيان‌كارند ؛

وَأَنَّكَ حآئِزُ كُلِّ عِلْمٍ ، وَفاتِقُ كُلِّ رَتْقٍ ، وَسابِقٌ لايُلْحَقُ ، رَضيتُ

تو داراى تمام دانش‌ها ؛ و گشاينده و شكافندهء هر بسته‌اى هستى ؛ آن چنان پيشىگيرنده‌اى كه كسى به او نمىرسد ؛

بِكَ يا مَوْلايَ إِماماً وَهادِياً ، لاأَبْتَغي بَدَلًا ، وَلا أَتَّخِذُ مِنْ دُونِكَ

تو را - اى مولاى من - به عنوان پيشوا و هدايتگرم پسنديدم ، و كسى را جايگزين تو نمىكنم ، و جز تو سرپرستى برنمىگزينم ؛

وَلِيّاً ، وَأَنَّكَ الْحَقُّ الثَّابِتُ ، الَّذي لاأَغْتابُ وَلا أَرْتابُ لِأَمَدِ

و مىدانم كه تو حقيقت پايدار و ثابت هستى ؛ به گونه‌اى كه طول‌كشيدن دوران غيبت و پنهان‌بودن تو باعث بدگوئى و شكّ و ترديد من

الْغَيْبَةِ ، وَلا أَتَحَيَّرُ لِطُولِ الْمُدَّةِ . وَعْدُ اللَّهِ بِكَ حَقٌّ ، وَنُصْرَتُهُ

نشود و به درازا كشيدن مدّت پنهان‌بودن تو باعث تحيّر و سرگردانى من نشود . وعده‌اى كه خدا در موردت داده است حقيقت

لِدينِهِ بِكَ صِدْقٌ ، طُوبى لِمَنْ سَعِدَ بِوِلايَتِكَ ، وَوَيْلٌ لِمَنْ شَقِيَ

دارد ، و اين كه گفته است به وسيلهء تو دينش را يارى مىكند راست است ؛ خوشا به حال كسى كه با ولايت تو سعادتمند گشته ، و واى بر

بِجُحُودِكَ ، وَأَنْتَ الشَّافِعُ المُطاعُ الَّذي لايُدافَعُ ، ذَخَرَكَ اللَّهُ

كسى كه با انكار تو بدبخت شود . تو همان شفاعت‌كنندهء اطاعت‌شونده‌اى هستى كه شفاعتش رد نمىشود ، خداى