الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٦٠٨
9 - اذن ورود به حرم‌هاى ائمّه عليهم السلام و سرداب مقدّس « 1 »
الْعُقُولَ ، وَوافَقَ حُكْمُكَ ما قَرَّرْتَهُ فِي الْمَعْقُولِ وَالْمَنْقُولِ ، فَلَكَ
خردها را بر آن سرشته‌اى مطابقت دارد ، و حكمت و دستورت در آنچه با عقل و نقل ادراك شود موافق است .
الْحَمْدُ عَلى تَقْديرِكَ الْحَسَنِ الْجَميلِ ، وَلَكَ الشُّكْرُ عَلى قَضآئِكَ
حمد و ستايش ويژهء توست ؛ به جهت تقدير و سرنوشت زيبا و نيكوى تو ، و سپاسگزارى مخصوص توست ؛ به جهت قضا و سرنوشت تو
الْمُعَلَّلِ بِأَكْمَلِ التَّعْليلِ ، فَسُبْحانَ مَنْ لايُسْئَلُ عَنْ فِعْلِهِ ، وَلا
كه به كامل‌ترين علل و اسباب ثابت گرديده . منزّه است خدايى كه در مورد انجام كارهايش كسى نمىتواند از او چيزى بپرسد و
يُنازَعُ في أَمْرِهِ ، وَسُبْحانَ مَنْ كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ قَبْلَ
دستوراتش مورد چون و چرا قرار نمىگيرد . منزّه است كسى كه مهربانى و رحمت را بر خويشتن پيش از
ابْتِدآءِ خَلْقِهِ . وَالْحَمْدُ للَّهِ الَّذي مَنَّ عَلَيْنا بِحُكَّامٍ يَقُومُونَ مَقامَهُ
شروع به آفرينش مخلوقات لازم فرموده است . ستايش ويژهء خدايى است كه بر ما منّت نهاد و حاكمانى مقرّر كرد كه جاى او
لَوْ كانَ حاضِراً فِي الْمَكانِ ، وَلا إِلهَ إِلّا اللَّهُ الَّذي شَرَّفَنا بِأَوْصِيآءَ
مىايستند اگر خداوند در مكان حاضر بود ؛ جز خدا معبودى نيست ؛ خدايى كه به ما شرافت بخشيد به اوصيا و جانشينانى كه
يَحْفَظُونَ الشَّرايِعَ في كُلِّ الْأَزْمانِ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ الَّذي أَظْهَرَهُمْ
دين و آيين الهى را در هر زمان نگهبانى فرمايند . خدا بزرگ‌تر از اين است كه توصيف گردد ؛ همان كه به
لَنا بِمُعْجِزاتٍ يَعْجُزُ عَنْهَا الثَّقَلانِ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ
فرستادگان و نمايندگانش معجزاتى داد كه هيچ يك از جنّ و انس توان انجام آن معجزات را ندارند . هيچ جنبش و نيرويى جز از
الْعَلِيِّ الْعَظيمِ ، الَّذي أَجْرَأَنا عَلى عَوآئِدِهِ الْجَميلَةِ فِي الْامَمِ
خداوند نيست ؛ خداى بلندمرتبه و باعظمتى كه لطف و مهربانى و احسان زيبايش از امّت‌هاى
السَّالِفينَ . أَللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ وَالثَّنآءُ الْعَلِيُّ كَما وَجَبَ لِوَجْهِكَ
پيشين را براى ما نيز ادامه داده است . بار الها ؛ تنها تو را مىستايم و به ثناگويى و مدح والاى تو مىپردازم ؛
الْبَقآءُ السَّرْمَدِيُّ ، وَكَما جَعَلْتَ نَبِيَّنا خَيْرَ النَّبِيّينَ ، وَمُلُوكَنا أَفْضَلَ
زيرا ، بقاى هميشگى مخصوص ذات توست ؛ و پيامبر ما را بهترين پيامبران ، و پادشاهان و امامان ما را بافضيلت‌ترين
الْمَخْلُوقينَ ، وَاخْتَرْتَهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمينَ ، وَفِّقْنا لِلسَّعْيِ
مخلوقات قرار دادى ، و با علم و آگاهى ايشان را بر همهء جهانيان برگزيدى ؛ ما را موفّق گردان تا براى رسيدن