الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥٨٩

6 - زيارت ناحيهء مقدّسه

تُنْكِرُ الْمُنْكَرَ بِقَلْبِكَ وَلِسانِكَ ، عَلى حَسَبِ طاقَتِكَ وَإِمْكانِكَ ، ثُمَّ

و در حدّ طاقت و امكانت با قلب و زبانت زشتى را زشت شمردى . سپس

اقْتَضاكَ الْعِلْمُ لِلْإِنْكارِ ، وَلَزِمَكَ أَنْ تُجاهِدَ الْفُجَّارَ ، فَسِرْتَ في

اقتضا كرد علم و آگاهى ، تو را بر انكار ؛ و بر تو لازم شد با فاجران و بدكاران جهاد كنى ؛ پس با

أَوْلادِكَ وَأَهاليكَ ، وَشيعَتِكَ وَمَواليكَ ، وَصَدَعْتَ بِالْحَقِّ وَالْبَيِّنَةِ ،

فرزندان و خاندان و پيروان و دوستانت به راه افتادى ، و حقّ و حقيقت را با برهان‌هاى الهى آشكار ساختى ،

وَدَعَوْتَ إِلَى اللَّهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ، وَأَمَرْتَ بِإِقامَةِ

و مردم را با حكمت و پند نيكو به سوى خدا فرا خواندى ، و امر به برپايى

الْحُدُودِ ، وَالطَّاعَةِ لِلْمَعْبُودِ ، وَنَهَيْتَ عَنِ الْخَبآئِثِ وَالطُّغْيانِ ،

حدود الهى و اطاعت پروردگار ، و نهى از پليدىها و سركشىها نمودى ،

وَواجَهُوكَ بِالظُّلْمِ وَالْعُدْوانِ . فَجاهَدْتَهُمْ بَعْدَ الْإيعاظِ لَهُمْ ،

و آنان با ستم و عدوان با تو مقابله نمودند . پس از آن‌كه آن‌ها را پند داده و از كار خود بازداشتى ،

وَتَأْكيدِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِمْ ، فَنَكَثُوا ذِمامَكَ وَبَيْعَتَكَ ، وَأَسْخَطُوا رَبَّكَ

و اتمام حجّت نمودى ، با آنان جهاد كردى ؛ پس آنان پيمان و بيعت تو را شكستند ، و پروردگار تو

وَجَدَّكَ ، وَبَدَؤُوكَ بِالْحَرْبِ ، فَثَبَتَّ لِلطَّعْنِ وَالضَّرْبِ ، وَطَحَنْتَ

و جدّت را خشمگين كردند ، و با تو شروع به جنگ نمودند ؛ پس تو در برابر ضربات ( شمشيرها و نيزه‌ها ) استوار ماندى ، و

جُنُودَ الْفُجَّارِ ، وَاقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبارِ ، مُجالِداً بِذِي الْفِقارِ ،

لشكريان بدكاره را درهم كوبيدى ، و در گرد و غبار برخاسته در ميدان جهاد با ذوالفقار آنگونه وارد شدى

كَأَنَّكَ عَلِيٌّ الْمُخْتارُ . فَلَمَّا رَأَوْكَ ثابِتَ الْجَأْشِ ، غَيْرَ خآئِفٍ وَلا

كه گويا تو همان على برگزيدهء خدا هستى . پس ، هنگامى كه تو را ثابت قدم و دلير ديدند ، در حالى كه هيچ‌گونه ترس

خاشٍ ، نَصَبُوا لَكَ غَوآئِلَ مَكْرِهِمْ ، وَقاتَلُوكَ بِكَيْدِهِمْ وَشَرِّهِمْ ،

و هراسى در تو نبود براى تو دام‌هاى مكرشان را نصب كردند ، و با مكر و شرّشان به جنگ با تو پرداختند ؛

وَأَمَرَ اللَّعينُ جُنُودَهُ ، فَمَنَعُوكَ الْمآءَ وَوُرُودَهُ ، وَناجَزُوكَ الْقِتالَ ،

و آن شخص ملعون به لشكريانش دستور داد ، پس تو را از آب و وارد شدن به آن باز داشتند ، و به مبارزه با تو پرداخته