الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥٤٧

8 - دعاى عبرات « 2 »

وَأَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِالْحَفيظِ الْعَليمِ الَّذي جَعَلْتَهُ عَلى خَزآئِنِ الْأَرْضِ ،

هم‌چنين ، به واسطهء كسى كه او را نگهبان و داناى گنجينه‌ها و پنهانىهاى زمين خود قرار دادى ،

وَالْأَبِ الرَّحيمِ الَّذي مَلَّكْتَهُ أَزِمَّةَ الْبَسْطِ وَالْقَبْضِ ، صاحِبِ

و او را پدرى مهربان قرار دادى و زمام هر گشايش و بستگى را در اختيارش گذاشتى ؛ صاحب

النَّقيبَةِ الْمَيْمُونَةِ ، وَقاصِفِ الشَّجَرَةِ الْمَلْعُونَةِ ، مُكَلِّمِ النَّاسِ فِي

پيشوايى و رياست مبارك ، بر كنندهء درخت لعنت‌شده ( بنىاميّه ) ، سخن‌گوى در

الْمَهْدِ ، وَالدَّالِّ عَلى مِنْهاجِ الرُّشْدِ ، الْغآئِبِ عَنِ الْأَبْصارِ ،

گهواره با مردمان ، راهنما به راه روشن كمال و درستى ، پنهان از ديدگان ،

الْحاضِرِ فِي الْأَمْصارِ ، الْغآئِبِ عَنِ الْعُيُونِ ، الْحاضِرِ فِي الْأَفْكارِ ،

كسى كه هميشه در شهرها حضور دارد ولى از چشم مردم پنهان مىباشد ، ليكن در انديشه‌ها حضور دارد ،

بَقِيَّةِ الْأَخْيارِ ، الْوارِثِ لِذِي الْفِقارِ ، الَّذي يَظْهَرُ في بَيْتِ اللَّهِ ذِي

باقى ماندهء نيكوكاران ، ارث‌برندهء ذوالفقار ، كه در خانهء خدا - كه صاحب

الْأَسْتارِ ، الْعالِمِ الْمُطَهَّرِ ، مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَلَيْهِمْ أَفْضَلُ التَّحِيَّاتِ

پرده‌ها است - ظهور مىفرمايد ، دانشمند پاك و پاكيزه ، حضرت محمّد فرزند حسن ، كه بر تمام آن بزرگواران برترين

وَأَعْظَمُ الْبَرَكاتِ ، وَأَتَمُّ الصَّلَواتِ . أَللَّهُمَّ فَهؤُلاءِ مَعاقِلي إِلَيْكَ

و بافضيلت‌ترين بركت‌ها و تحيّت‌ها و كامل‌ترين درودها نثار باد . بار خدايا ؛ اين عزيزان پناهگاه و وسيلهء

في طَلِباتي وَوَسآئِلي ، فَصَلِّ عَلَيْهِمْ صَلوةً لايَعْرِفُ سِواكَ

من براى عرضهء درخواست‌هايم در محضر تو هستند ؛ پس درودى نثارشان كن كه مقدارهايش را جز تو نداند ،

مَقاديرَها ، وَلايَبْلُغُ كَثيرُ هِمَمِ الْخَلائِقِ صَغيرَها ، وَكُنْ لي بِهِمْ

و هر چه مردم با همّت‌هاى بسيار بالا تلاش كنند نتوانند به كوچك‌ترين مقدار درودهايت برسند . از طرفى نيز به واسطهء ايشان

عِنْدَ أَحْسَنِ ظَنّي ، وَحَقِّقْ لي بِمَقاديرِكَ تَهْيِئَةَ التَّمَنّي . إِلهي لا

نيك‌ترين گمان‌هايم را برآورده ، و آرزوهايم را محقّق گردان . خداى من ؛

رُكْنَ لي أَشَدُّ مِنْكَ ، فَاوي إِلى رُكْنٍ شَديدٍ ، وَلا قَوْلَ لي أَسَدُّ

ركن و پايه و جايگاهى محكم‌تر از تو ندارم ، پس به اين پايگاه و جايگاه محكم پناهنده مىشوم ؛ گفتارى نيك‌تر و استوارتر