الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥٤٢
8 - دعاى عبرات « 2 »
بَأْسَهُمْ ، وَتَنْزِعَ عَنْهُمْ مِنْ حِفْظِكَ لِباسَهُمْ ، وَتُعَرّيهِمْ مِنْ سَلامَةٍ
از بدرفتارى آن‌هاست ، تا لباس نگهبانى خودت را از تن‌شان بيرون كنى ، و سلامتى را كه به واسطهء آن
بِها في أَرْضِكَ يَسْرَحُونَ ، وَفي مَيْدانِ الْبَغْيِ عَلى عِبادِكَ
در زمين تو مىگردند از آن‌ها بگيرى ؛ همان سلامتى كه به واسطهء آن در ميدان تجاوز و ستم بر بندگانت
يَمْرَحُونَ . أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَدْرِكْني وَلَمَّا
با تكبّر و خودپسندى راه مىروند ؟ ! بار الها ؛ بر محمّد و آل محمّد درود فرست ، و مرا درياب تا
يُدْرِكْنِي الْغَرَقُ ، وَتَدارَكْني وَلَمَّا غَيَّبَ شَمْسِيَ الشَّفَقُ ، إِلهي كَمْ
غرق نشده‌ام ؛ پيش از آن‌كه خورشيد عمرم غروب شود و غروب زندگانيم فرا رسد مرا تدارك كن . خداى من ؛
مِنْ خآئِفٍ إِلْتَجَئَ إِلى سُلْطانٍ فَابَ عَنْهُ مَحْفُوظاً بِأَمْنٍ وَأَمانٍ ،
چه بسيار ترسان‌هايى كه به پادشاهى پناه برده‌اند و با امنيّت و ايمنى از پيش آن پادشاه بازگشتند ؛
أَفَأَقْصُدُ يا رَبِّ أَعْظَمَ مِنْ سُلْطانِكَ سُلْطاناً ، أَمْ أَوْسَعَ مِنْ
پروردگار من ؛ آيا باعظمت‌تر از سلطنت و قدرت تو سلطانى هست كه به طرف او بروم ؟ آيا از
إِحْسانِكَ إِحْساناً ، أَمْ أَكْبَرَ مِنِ اقْتِدارِكَ اقْتِداراً ، أَمْ أَكْرَمَ مِنِ
احسان تو احسانى فراگيرتر هست ؟ آيا از اقتدار تو اقتدارى بزرگ‌تر هست ؟ آيا از
انْتِصارِكَ انْتِصاراً ، ما عُذْري يا إِلهي إِذا حَرَمْتَ مِنْ حُسْنِ
يارىرساندن تو يارىرساندنى گرامىتر هست ؟ خداى من ؛ اگر تو كسى را كه نزدت آمده است از رفتار بزرگوارانه
الْكَرامَةِ نآئِلَكَ ، وَأَنْتَ الَّذي لاتُخَيِّبُ امِلَكَ ، وَلاتَرُدُّ سآئِلَكَ .
و نيكويت محروم گردانى ديگر من چه عذرى دارم ؟ البتّه تو هيچ گاه آرزومندت را نااميد و درخواست كننده‌ات را رد نمىكنى .
إِلهي إِلهي أَيْنَ أَيْنَ كِفايَتُكَ الَّتي هِيَ نُصْرَةُ الْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ
خداى من ؛ خداى من ؛ كجاست ، كجاست كفايت و بسندگى تو كه يارىگر مردم مستضعف است ؟
الْأَنامِ ، وَأَيْنَ أَيْنَ عِنايَتُكَ الَّتي هِيَ جُنَّةُ الْمُسْتَهْدَفينَ بِجَوْرِ
كجاست ، كجاست عنايت و توجّه تو كه سپرى نگهبان براى كسانى است كه هدف جور و ستم
الْأَيَّامِ ، إِلَيَّ إِلَيَّ بِها يا رَبِّ نَجِّني مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ ، إِنّي
روزگار قرار مىگيرند ؟ آن را به من بده ، آن را به من بده ، اى پروردگار من ؛ از گروه ستم پيشگان نجاتم بخش ؛ واقعيّت آن است كه