الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥٢٤

3 - دعاى حريق كه صبحگاهان خوانده مىشود « 1 »

هَجَمَ أَوْ أَلَمَّ ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ غَمٍّ وَهَمٍّ وَ افَةٍ وَنَدَمٍ وَنازِلَةٍ وَسَقَمٍ ،

هجوم مىآورد يا باعث درد و الم مىشود ، و از شرّ هر حزن و اندوه و گزند و پشيمانى و مصيبت و مريضى .

وَمِنْ شَرِّ ما يَحْدُثُ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَتَأْتي بِهِ الْأَقْدارُ ، وَمِنْ

نيز ، از شرّ چيزهايى كه در روز و شب پديد مىآيند و مقدّر مىگردند ، و از

شَرِّ ما فِي النَّارِ ، وَمِنْ شَرِّ ما فِي الْأَرَضينَ وَالْأَقْطارِ وَالْفَلَواتِ

شرّ تمام چيزهايى كه در آتش‌اند ، و از شرّ تمام چيزهايى كه در زمين‌ها و كرانه‌ها و خشكىها و بيابان‌ها

وَالْقِفارِ وَالْبِحارِ وَالْأَنْهارِ ، وَمِنْ شَرِّ الْفُسَّاقِ وَالْفُجَّارِ وَالْكُهَّانِ

و زمين‌هاى بىآب و علف و درياها و رودها هستند ، و از شرّ تمام فاسقان و بدكاران و كاهنان

وَالسُّحَّارِ وَالْحُسَّادِ وَالذُّعَّارِ وَالْأَشْرارِ ، وَمِنْ شَرِّ ما يَلِجُ فِي

و جادوگران و حسودان و ترس ايجادكنندگان و شروران ؛ و از شرّ تمام چيزهايى كه در زمين فرو مىروند ،

الْأَرْضِ ، وَما يَخْرُجُ مِنْها ، وَما يَنْزِلُ مِنَ السَّمآءِ ، وَما يَعْرُجُ

و از شرّ چيزهايى كه از زمين درمىآيند ، و آن چه از آسمان فرو مىآيد ، و آن چه به سمت آسمان بالا مىرود ،

إِلَيْها ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ ذي شَرٍّ ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ رَبّي اخِذٌ

و از شرّ و بدى هر چه شرّ و بدى دارد ، و از شرّ تمام جنبندگانى كه پروردگارم

بِناصِيَتِها ، إِنَّ رَبّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ ، فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ

زمام او را به دست دارد پناه مىآورم ؛ به راستى پرورگارم بر صراط مستقيم استقرار دارد ؛ پس اگر رو گرداندند بگو :

اللَّهُ ، لاإِلهَ إِلّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ .

خدا مرا بس است ، جز او معبودى نيست ، تنها بر او توكّل دارم ، و او پروردگار عرش باعظمت است .

وَأَعُوذُ بِكَ اللَّهُمَّ مِنَ الْهَمِّ وَالْغَمِّ وَالْحُزْنِ ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ ،

خدايا ؛ به تو پناه مىبرم از اندوه و غم و غصّه و ناتوانى و كسالت

وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ ، وَمِنْ ضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجالِ ، وَمِنْ عَمَلٍ

و ترس و بخل و گرفتارى قرض و چيرگى بزرگان ؛ نيز از عملى كه

لايَنْفَعُ ، وَمِنْ عَيْنٍ لاتَدْمَعُ ، وَمِنْ قَلْبٍ لايَخْشَعُ ، وَمِنْ دُعآءٍ

سودمند نيفتد ، و چشمى كه نگريد و اشك نريزد ، و قلبى كه خاشع نگردد ، و دعايى كه