الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥١١
2 - حرز يمانى
الْمُقْتَدِرَةُ ، جَعَلْتَني مِنْ أَفْضَلِ بَني ادَمَ ، وَجَعَلْتَني سَميعاً بَصيراً ،
قدرت و اقتدار واقعى از آن توست ، مرا از برترين فرزندان آدم قرار دادى ، مرا شنوا و بينا
صَحيحاً سَوِيّاً مُعافاً ، لَمْ تَشْغَلْني بِنُقْصانٍ في بَدَني ، وَلَمْ تَمْنَعْكَ
و صحيح و درست اندام و سالم قرار دادى ، مرا گرفتار كم و كاستى در اندامم نكردى ،
كَرامَتُكَ إِيَّايَ ، وَحُسْنُ صَنيعِكَ عِنْدي ، وَفَضْلُ إِنْعامِكَ عَلَيَّ ،
و كرامت و بزرگوارى تو ، نسبت به من و بهترين رفتار تو با من و فزون‌ترين بخشش‌هايت به من ، مانع نشد كه
أَنْ وَسَّعْتَ عَلَيَّ فِي الدُّنْيا ، وَفَضَّلْتَني عَلى كَثيرٍ مِنْ أَهْلِها ،
در دنيا مرا توانگر گردانى و مرا بر بسيارى از اهل دنيا برترى دهى ،
فَجَعَلْتَ لي سَمْعاً يَسْمَعُ اياتِكَ ، وَفُؤاداً يَعْرِفُ عَظَمَتِكَ ، وَأَنَا
پس گوش به من دادى تا آيات تو را بشنوم ، و قلبى عطا كردى تا بتوانم به كمك آن عظمتت را بشناسم ؛ و من
بِفَضْلِكَ حامِدٌ ، وَبِجُهْدِ يَقيني لَكَ شاكِرٌ ، وَبِحَقِّكَ شاهِدٌ . فَإِنَّكَ
به ستايش فضل تو مىپردازم ؛ و در نهايت يقين و باور ، به سپاسگزارىات مشغول و گواه حقّانيت تو هستم . راستى كه تو
حَيٌّ قَبْلَ كُلِّ حَيٍّ ، وَحَيٌّ بَعْدَ كُلِّ حَيٍّ ، وَحَيٌّ لَمْ تَرِثِ الْحَياةَ مِنْ
زندهء پيش از هر زنده ، و زنده پس از هر زنده‌اى هستى ، و زنده‌اى هستى كه زنده بودن را از زنده‌اى ديگر به ارث نبرده‌اى ؛
حَيٍّ ، وَلَمْ تَقْطَعْ خَيْرَكَ عَنّي طَرْفَةَ عَيْنٍ في كُلِّ وَقْتٍ ، وَلَمْ تُنْزِلْ
و خير و خوبىهايت را براى يك چشم بر هم زدن در هيچ لحظه‌اى از من قطع نكرده‌اى ؛
بي عُقُوباتِ النِّقَمِ ، وَلَمْ تُغَيِّرْ عَلَيَّ دَقآئِقَ الْعِصَمِ ، فَلَوْ لَمْ أَذْكُرْ مِنْ
و كيفر انتقامت را بر من فرو نفرستادى ؛ و حراست‌ها و نگهبانىهاى دقيقت را از من دگرگون ننموده‌اى . اگر از
إِحْسانِكَ إِلّا عَفْوَكَ ، وَإِجابَةَ دُعآئي حينَ رَفَعْتُ رَأْسي بِتَحْميدِكَ
احسانت جز عفو بخشش تو و پاسخ مثبت تو را نسبت به دعاى من - در هنگام بلند كردن سرم براى ستايش و بزرگ داشت تو -
وَتَمْجيدِكَ ، وَفي قِسْمَةِ الْأَرْزاقِ حينَ قَدَّرْتَ ، فَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ
ياد نكنم ؛ و اگر جز تقسيم روزى در هنگام تقدير برايم نبود ؛ لازم مىدانستم تا ستايش به اندازه و تعداد
ما حَفَظَهُ عِلْمُكَ ، وَعَدَدَ ما أَحاطَتْ بِهِ قُدْرَتُكَ ، وَعَدَدَ ما وَسِعَتْهُ
آن چه دانش تو در حفظ دارد ، و به اندازه و تعداد آن چه در حيطهء قدرت توست ، و به عدد آن چه در دامنهء