الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥٠٩

2 - حرز يمانى

صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ . أَللَّهُمَّ فَاغْفِرْ لي ما لايَسَعُهُ إِلّا مَغْفِرَتُكَ ،

كه درود خدا بر او و آل او باد . بار خدايا ؛ بيامرز براى من آن چه را كه جز آمرزش تو فراگير آن نباشد ،

وَلا يَمْحَقُهُ إِلّا عَفْوُكَ ، وَلا يُكَفِّرُهُ إِلّا فَضْلُكَ ، وَهَبْ لي في يَوْمي

و جز عفو و بخشش تو آن را نابود نكند ، و جز فضل تو آن را نپوشاند . و امروز به من

يَقيناً تُهَوِّنُ عَلَيَّ بِهِ مُصيباتِ الدُّنْيا وَأَحْزانَها بِشَوْقٍ إِلَيْكَ ،

يقينى عطا كن كه با آن تمام مصيبت‌ها و غصّه‌هاى دنيا را به واسطهء اشتياق به سوى خودت

وَرَغْبَةٍ فيما عِنْدَكَ ، وَاكْتُبْ لي عِنْدَكَ الْمَغْفِرَةَ ، وَبَلِّغْنِي الْكَرامَةَ ،

و ميل و علاقه به نعمت‌هايى كه نزد تو است آسان گردانى . و برايم نزد خودت بخشش و مغفرت را بنويس ، و مرا به كرامت برسان ،

وَارْزُقْني شُكْرَ ما أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ ، فَإِنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الْواحِدُ الرَّفيعُ

و سپاسگزارى از نعمت‌هاى ارزانى شده‌ات را نصيبم كن ؛ زيرا تو خداى يكتا ، و الا ،

الْبَديءُ الْبَديعُ السَّميعُ الْعَليمُ ، الَّذي لَيْسَ لِأَمْرِكَ مَدْفَعٌ ، وَلا

آغازگر ، نو آور ، شنوا و دانا هستى ؛ خدايى كه دستورت قابل رد شدن نيست ؛

عَنْ قَضآئِكَ مُمْتَنِعٌ ، أَشْهَدُ أَنَّكَ رَبّي وَرَبُّ كُلِّ شَيْءٍ ، فاطِرُ

و باز دارنده‌اى از حكم و قضاى تو وجود ندارد . گواهى مىدهم كه پروردگار من و پروردگار هر چيزى تو هستى ؛

السَّماواتِ وَالْأَرْضِ ، عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ ، الْعَلِيٌّ الْكَبيرُ .

آسمان‌ها و زمين را آفريدى ؛ آگاه از پنهانى و آشكارى ؛ بلندمرتبه و بزرگ هستى .

أَللَّهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ الثَّباتَ فِي الْأَمْرِ ، وَالْعَزيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ ،

خدايا ؛ به راستى از تو ثبات و پايدارى در امر دين و ولايت ، ارادهء قوى بر كامل شدن

وَالشُّكْرَ عَلى نِعْمَتِكَ ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَوْرِ كُلِّ جآئِرٍ ، وَبَغْيِ كُلِّ

و سپاسگزارى نعمت‌هايت را درخواست مىكنم . به تو پناه مىآورم از جور و ستم هر ستمگر ، و از تجاوز و ستم هر

باغٍ ، وَحَسَدِ كُلِّ حاسِدٍ ، بِكَ أَصُولُ عَلَى الْأَعْدآءِ ، وَبِكَ أَرْجُو

ستم‌پيشه و حسادت هر حسود ؛ با كمك تو بر دشمنانم هجوم مىآورم و چيره مىگردم ،

وِلايَةَ الْأَحِبَّآءِ مَعَ ما لاأَسْتَطيعُ إِحْصآءَهُ ، وَلاتَعْديدَهُ مِنْ عَوآئِدِ

و سرپرستى دوستان را نيز از تو اميد دارم ، با اين كه نمىتوانم