الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥٠٧
2 - حرز يمانى
وَالْعَشِيِّ وَالْإِبْكارِ ، وَفِي الظَّهآئِرِ وَالْأَسْحارِ . أَللَّهُمَّ بِتَوْفيقِكَ قَدْ
و شبانگاهان و بامدادان و در نيمه‌هاى روز و سحرگاهان . بار الها ؛ با توفيقت
أَحْضَرْتَنِي الرَّغْبَةَ ، وَجَعَلْتَني مِنْكَ في وِلايَةِ الْعِصْمَةِ لَمْ أَبْرَحْ
مرا به اشتياق آوردى ، و در حفظ و سرپرستى خودت قرار دادى به گونه‌اى كه هميشه
في سُبُوغِ نَعْمآئِكَ ، وَتَتابُعِ الائِكَ مَحْفُوظاً لَكَ فِي الْمَنْعَةِ
در نعمت‌هاى بىشمارت به سر برده‌ام و خوبىهاى پيوسته‌ات به من رسيده است ، و در قلعهء حفظ و حراست تو محفوظ بوده
وَالدِّفاعِ مَحُوطاً بِكَ في مَثْوايَ وَمُنْقَلَبي ، وَلَمْ تُكَلِّفْني فَوْقَ
و در حال آرام گرفتنم و حركتم در احاطهء تو بودم ، بيش از توانم نيز براى من وظيفه مقرّر نفرموده‌اى ؛
طاقَتي ، إِذْ لَمْ تَرْضَ مِنّي إِلّا طاعَتي ، وَلَيْسَ شُكْري وَإِنْ أَبْلَغْتُ
زيرا ، تنها فرمان‌بردارى از خودت را سبب خشنوديت از من قرار دادى . با اين كه سپاسگزارى من - هر
فِي الْمَقالِ وَبالَغْتُ فِي الْفِعالِ بِبالِغِ أَدآءِ حَقِّكَ ، وَلا مُكافِياً
چند در گفتن بكوشم و با تمام توانم كار كنم - نمىتواند حق تو را ادا كند ، و پاداش
لِفَضْلِكَ ، لِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذي لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ ، لَمْ تَغِبْ وَلا تَغيبُ
فضل و احسان تو باشد ؛ زيرا ، تو خدايى هستى كه جز تو معبودى نيست ؛ هيچ گاه چيزى
عَنْكَ غآئِبَةٌ ، وَلاتَخْفى عَلَيْكَ خافِيَةٌ ، وَلَمْ تَضِلَّ لَكَ في ظُلَمِ
كه غايب است براى تو غايب نبوده و نخواهد بود ، و هيچ چيز پنهانى براى تو پنهان نيست ؛ و هيچ گم شده‌اى در تاريكىهاى
الْخَفِيَّاتِ ضالَّةٌ ، إِنَّما أَمْرُكَ إِذا أَرَدْتَ شَيْئاً أَنْ تَقُولَ لَهُ كُنْ
پنهانى ، براى تو گمشده نيست . فرمان تو اين گونه است كه هرگاه به چيزى بفرمايى : باش ؛
فَيَكُونُ . أَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ مِثْلَ ما حَمِدْتَ بِهِ نَفْسَكَ ، وَحَمِدَكَ بِهِ
مىشود . بار الها ؛ ستايش مخصوص توست به همان شكلى كه تو خودت را ستوده‌اى ، و ستايشگران به
الْحامِدُونَ ، وَمَجَّدَكَ بِهِ الْمُمَجِّدُونَ ، وَكَبَّرَكَ بِهِ الْمُكَبِّرُونَ ،
ستايشت پرداخته‌اند ، و ثناگويان تو را بزرگ شمرده‌اند ، و تكبير گويان به بيان بزرگى تو پرداخته‌اند ،
وَعَظَّمَكَ بِهِ الْمُعَظِّمُونَ ، حَتَّى يَكُونَ لَكَ مِنّي وَحْدي بِكُلِّ
و تعظيم‌كنندگان در پيشگاه تو به تعظيم پرداخته‌اند ؛ به طورى كه از من به تنهايى به اندازهء