الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٥٠٦

2 - حرز يمانى

عَنْ كُنْهِ عَظَمَتِكَ ، وَكَيْفَ تُوْصَفُ وَأَنْتَ الْجَبَّارُ الْقُدُّوسُ ،

به كنه و عمق حقيقت بزرگى تو درمانده‌اند ؛ چگونه قابل وصف هستى ، در حالى كه تو بسيار قدرتمند و در نهايت پاكى هستى ؟

الَّذي لَمْ تَزَلْ أَزَلِيّاً دآئِماً فِي الْغُيُوبِ وَحْدَكَ لَيْسَ فيها غَيْرُكَ

كه هميشه و به طور دايم ، به تنهايى در پنهانىها هستى و كسى جز تو

وَلَمْ يَكُنْ لَها سِواكَ ، حارَ في مَلَكُوتِكَ عَميقاتُ مَذاهِبِ التَّفْكيرِ ،

نمىتواند چنين باشد . ژرف‌ترين راههاى انديشه در ملكوت تو سرگردان شده است ؛

فَتَواضَعَتِ الْمُلُوكُ لِهَيْبَتِكَ ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ بِذُلِّ الْإِسْتِكانَةِ

و بدين سان ، پادشاهان براى عظمت تو به فروتنى افتاده‌اند ، و آبرومندان با ذلّت و بيچارگى صورت بر خاك نهاده‌اند ؛

لَكَ ، وَانْقادَ كُلُّ شَيْءٍ لِعَظَمَتِكَ ، وَاسْتَسْلَمَ كُلُّ شَيْءٍ لِقُدْرَتِكَ ،

و هر چيزى منقاد و سرافكندهء عظمت توست ، و هر چيزى در برابر توان و قدرت تو سر تسليم و بندگى فرود آورده است ،

وَخَضَعَتْ لَكَ الرِّقابُ ، وَ كَلَّ دُونَ ذلِكَ تَحْبيرُ اللُّغاتِ ، وَضَلَّ

و گردن‌ها در برابرت فروتن و كج شده است ، و لغات را ياراى رسيدن به آن نيست ، و

هُنالِكَ التَّدْبيرُ في تَصاريفِ الصِّفاتِ ، فَمَنْ تَفَكَّرَ في ذلِكَ رَجَعَ

تدبير عقلا در چگونگى صفات تو دچار سرگردانى شده است . بدين‌سان ، هر كس در آن تفكّر كند

طَرْفُهُ إِلَيْهِ حَسيراً ، وَعَقْلُهُ مَبْهُوراً ، وَتَفَكُّرُهُ مُتَحَيِّراً . أَللَّهُمَّ فَلَكَ

چشمش در حالى كه خسته و درمانده گشته به سوى او برمىگردد ، و عقلش مبهوت و انديشه‌اش سرگردان مىشود . بار الها ؛ تو را

الْحَمْدُ مُتَواتِراً مُتَوالِياً مُتَّسِقاً مُسْتَوْثِقاً ، يَدُومُ وَلايَبيدُ غَيْرَ

ستايش مىكنم به طور پى در پى و پيوسته و محكم و متّصل ؛ به گونه‌اى كه دايمى باشد و از بين نرود

مَفْقُودٍ فِي الْمَلَكُوتِ ، وَلا مَطْمُوسٍ فِي الْمَعالِمِ ، وَلا مُنْتَقِصٍ فِي

و در ملكوت نيز گم نشود ، و در مكان‌هاى مخصوص آن محو و نابود نشود ، و از نظر شناخت نيز كمبودى

الْعِرْفانِ ، وَلَكَ الْحَمْدُ ما لاتُحْصى مَكارِمُهُ فِي اللَّيْلِ إِذا أَدْبَرَ ،

نداشته باشد . و ستايش مخصوص توست آن چنان كه خوبىهاى آن قابل شمارش نيست در آن هنگام كه شب پايان مىرسد

وَالصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ ، وَفِي الْبَراري وَالْبِحارِ ، وَالْغُدُوِّ وَالْآصالِ ،

و صبحگاهان طلوع مىكند و در خشكىها و درياها و صبح و شام