الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٤٩١
1 - دعاى حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در سختىها به نقل از حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه
التَّدْبيرُ في تَصاريفِ الصِّفاتِ لَكَ ، فَمَنْ تَفَكَّرَ في ذلِكَ رَجَعَ
تدبير و چاره‌جويى در پيداكردن صفاتى براى تو ، دچار گمراهى و سرگردانى شده است ؛ هر كس در مورد صفاتت انديشه كند
طَرْفُهُ إِلَيْهِ حَسيراً ، وَعَقْلُهُ مَبْهُوتاً مَبْهُوراً ، وَفِكْرُهُ مُتَحَيِّراً .
درمانده و خسته از اين كار برمىگردد ، و عقلش ناتوان و شگفت‌زده و انديشه‌اش سرگردان مىشود ؛
أَللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ حَمْداً مُتَواتِراً مُتَوالِياً مُتَّسِقاً مُسْتَوْثِقاً يَدُومُ
اى خدا ؛ پس ، تمام حمد و سپاس‌ها را مخصوص تو مىدانم ؛ حمد و سپاسى پى در پى ، متّصل ، همراه و محكم به هم چسبيده ، كه
وَلايَبيدُ غَيْرَ مَفْقُودٍ فِي الْمَلَكُوتِ ، وَلا مَطْمُوسٍ فِي الْعالَمِ ،
دايمى باشد و قطع نشود و در ملكوت نيز ناپديد نشود ، و در جهان آفرينش محو و نابود نشود ،
وَلا مُنْتَقَصٍ فِي الْعِرْفانِ ، فَلَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لاتُحْصى مَكارِمُهُ
و از نظر شناخت نيز كم نداشته باشد ؛ پس ، سپاس و ستايشى كه مكرمت‌ها و خوبىهايش را نتوان برشمرد سزاوار توست ،
فِي اللَّيْلِ إِذا أَدْبَرَ ، وَفِي الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ ، وَفِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ،
و تو را سپاس هنگامى كه شب پشت مىكند و هنگامى كه صبح طلوع مىكند ؛ در دريا و خشكى ،
وَبِالْغُدُوِّ وَالْآصالِ ، وَالْعَشِيِّ وَالْإِبْكارِ ، وَالظَّهيرَةِ وَالْأَسْحارِ .
و صبح و شام ، و در شبانگاه و بامدادن و در ظهر و سحرگاهان .
أَللَّهُمَّ بِتَوْفيقِكَ أَحْضَرْتَنِي النَّجاةَ ، وَجَعَلْتَني مِنْكَ في وَلايَةِ
بارالها ؛ با توفيقت مرا نجات بخشيدى ، و در دائرهء حفظ و حراست خود سرپرستى و نگه‌دارى كردى ،
الْعِصْمَةِ ، لَمْ تُكَلِّفْني فَوْقَ طاقَتي إِذْ لَمْ تَرْضَ مِنّي إِلّا بِطاعَتي ،
بيش از طاقت و توانم براى من وظيفه‌اى نگذاشتى ؛ زيرا ، تنها فرمان‌برداريت را از من خواستى تا مورد رضايتت قرار گيرم .
فَلَيْسَ شُكْري وَإِنْ دَأَبْتُ مِنْهُ فِي الْمَقالِ ، وَبالَغْتُ مِنْهُ فِي
بنابراين ، سپاسگزارى و تشكّر من از تو ( هر چند در گفتار خسته شوم ، و نهايت توانم را در انجام آن به كار بگيرم ) نخواهد توانست
الْفِعالِ بِبالِغِ أَدآءِ حَقِّكَ ، وَلا مُكافٍ فَضْلَكَ ، لِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لا
حقّت را ادا كند و هم‌پايهء فضل تو باشد ؛ زيرا ، تو خدايى هستى كه
إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، لَمْ تَغِبْ عَنْكَ غآئِبَةٌ ، وَلا تَخْفى عَلَيْكَ خافِيَةٌ ،
معبودى جز تو نيست ؛ هيچ پنهان‌شده‌اى از تو پنهان نشده است ، و هيچ چيز پوشيده و مخفى نيز بر تو پوشيده نيست ،