الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٤٦٢

2 - عريضه‌اى به خداوند كه در عريضهء حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه قرار داده مىشود

وَبِمُسْتَقَرِّ الرَّحْمَةِ ، وَبِجَبَرُوتِ الْعَظَمَةِ ، وَبِاللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ ،

و به قرارگاه رحمت ، و بزرگى عظمت ، و لوح محفوظ ،

وَبِحَقيقَةِ الْإيمانِ ، وَقِوامِ الْبُرْهانِ ، وَبِنُورِ النُّورِ ، وَبِمَعْدَنِ النُّورِ ،

و حقيقت ايمان ، و پايندگى برهان ، و روشنى نور ، و معدن نور ،

وَالْحِجابِ الْمَسْتُورِ ، وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ، وَبِالسَّبْعِ الْمَثاني ،

و به واسطهء حجاب پنهان داشته شده ، و بيت المعمور ( طواف‌گاه اهل آسمان ) ، و سبع المثانى ( سورهء حمد ) ،

وَالْقُرْانِ الْعَظيمِ ، وَفَرآئِضِ الْأَحْكامِ ، وَالْمُكَلَّمِ بِالْعِبْرانِيِّ ،

و قرآن با عظمت ، و واجبات احكام ، و آن چه به زبان عبرانى گفتگو شده ،

وَالْمُتَرْجَمِ بِالْيُونانِيِّ ، وَالْمُناجى بِالسِّرْيانِيِّ ، وَما دارَ فِي

و آن چه به يونانى ترجمه شده ، و آن چه به سريانى راز و نياز شده ، و آن چه در

الْخَطَراتِ ، وَما لَمْ يُحِطْ بِهِ لِلظُّنُونِ ، مِنْ عِلْمِكَ الْمَخْزُونِ ،

خاطره‌ها و خطورها وارد شده ، و به واسطهء آن چه گمان‌ها آن را در بر نمىگيرند ؛ يعنى دانش پنهانى تو ،

وَبِسِرِّكَ الْمَصُونِ ، وَالتَّوْراةِ وَالْإِنْجيلِ وَالزَّبُورِ . يا ذَا الْجَلالِ

و راز محفوظت ، و تورات و انجيل و زبور ؛ به واسطهء همه آن چه عرض شد از تو درخواست مىكنم - اى صاحب شكوه

وَالْإِكْرامِ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ ، وَخُذْ بِيَدي ، وَفَرِّجْ عَنّي

و بزرگوارى ؛ - كه بر محمّد و آل او درود بفرستى ؛ و دستم را بگيرى ، و به واسطهء

بِأَنْوارِكَ وَأَقْسامِكَ وَكَلِماتِكَ الْبالِغَةِ ، إِنَّكَ جَوادٌ كَريمٌ ، وَحَسْبُنَا

روشنىها و انوارت و قسم‌هايت و كلمه‌هاى رسايت در كارم گشايشى كنى . باور دارم كه تو بخششگر بزرگوار هستى ؛ خداوند براى ما

اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكيلُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظيمِ ،

بس است و خوب وكيلى است . هيچ جنبش و نيرويى نيست جز آن كه به واسطهء خداوند والاى بزرگ به وجود مىآيد .

وَصَلَواتُهُ وَسَلامُهُ عَلى صَفْوَتِهِ مِنْ بَرِيَّتِهِ مُحَمَّدٍ وَذُرِّيَّتِهِ .

درودها و سلام‌هاى ويژهء الهى بر برگزيده‌اش از بين مردم يعنى حضرت محمّد و نسل پاكش نثار باد .

پس از نوشتن نامهء دوّم ، هر دو نامه را خوشبو كرده و نامهء اوّل را ( كه به خداوند نوشته شد ) در ميان نامهء دوّم ( كه به امام ارواحنا فداه نوشته شد ) قرار داده و هر دو را در