الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٣٦٩

11 - دعاى امام جواد عليه السلام براى رفع ظلم و ستم از جهان

وَعَدَى الطَّوْرَ . أَللَّهُمَّ يا رَبِّ لايَكْشِفُ ذلِكَ إِلّا سُلْطانُكَ ، وَلا

و از حدّ تجاوز كرده است . بار خدايا ؛ اى پروردگار عالميان ؛ هيچ كس و هيچ چيزى جز سلطنت و قدرت تو آن‌ها را بر طرف نمىكند

يُجيرُ مِنْهُ إِلّا امْتِنانُكَ . أَللَّهُمَّ رَبِّ فَابْتُرِ الظُّلْمَ ، وَبُثَّ حِبالَ

و هيچ كس قادر به نجات مردم از دست آنان نيست مگر لطف و بخشش تو . بار پروردگارا ؛ ريشهء ظلم و ستم را قطع كن ، و طناب

الْغَشْمِ ، وَأَخْمِدْ سُوقَ الْمُنْكَرِ ، وَأَعِزَّ مَنْ عَنْهُ يَنْزَجِرُ ، وَاحْصُدْ

ستمگرى و بيدادگرى را پاره پاره كن و بازار شرارت و بدى را كساد كن و كسانى را كه از آنها نفرت دارند ، عزيز فرما ؛ و

شافَةَ أَهْلِ الْجَوْرِ ، وَأَلْبِسْهُمُ الْحَوْرَ بَعْدَ الْكَوْرِ ، وَعَجِّلِ اللَّهُمَّ

ريشهء گروه ستمكاران را از بيخ و بن بركن و آنان را بعد از ناز و نعمت و فراوانى به كمبود و نقصان دچار فرما و به حمله و شبيخون

إِلَيْهِمُ الْبَياتَ ، وَأَنْزِلْ عَلَيْهِمُ الْمُثَلاتِ ، وَأَمِتْ حَياةَ الْمُنْكَرِ

زدن و غافلگيرى آنان شتاب كن ؛ و عقوبت‌هاى سخت را بر آنان نازل فرما ؛ و بدىها و بدكاران را بميران

لِيُؤْمَنَ الْمَخُوفُ ، وَيَسْكُنَ الْمَلْهُوفُ ، وَيَشْبَعَ الْجآئِعُ ، وَيَحْفَظَ

تا آنان كه از دست آنان در ترس و وحشت سر مىبرند ، آرام گيرند و انسان‌هاى دلسوخته و اندوهگين به آرامش برسند و گرسنه‌ها سير شوند و

الضَّآئِعُ ، وَيَأْوَى الطَّريدُ ، وَيَعُودَ الشَّريدُ ، وَيُغْنَى الْفَقيرُ ، وَيُجارَ

چيزهايى كه دچار تباهى شدند ، محفوظ بمانند و فرارىها مأوى گيرند و آواره‌ها برگردند و فقرا غنى شوند

الْمُسْتَجيرُ ، وَيُوَقَّرَ الْكَبيرُ ، وَيُرْحَمَ الصَّغيرُ ، وَيُعَزَّ الْمَظْلُومُ ،

و به امان خواهان ، امان داده شود ، و پيران تكريم شوند و اطفال مورد ترحّم واقع شوند و مظلوم عزيز شود

وَيُذَلَّ الظَّالِمُ ، وَيُفَرَّجَ الْمَغْمُومُ ، وَتَنْفَرِجَ الْغَمَّآءُ ، وَتَسْكُنَ

و ستمگر خوار و ذليل شود و غم‌هاى انسان‌هاى اندوهگين بر طرف شود و دشوارىها راحتى يابند و شورش‌ها

الدَّهْمآءُ ، وَيَمُوتَ الْإِخْتِلافُ ، وَيَعْلُوَ الْعِلْمُ ، وَيَشْمَلَ السِّلْمُ ،

آرام شود و اختلاف و دوگانگى از ميان برود ؛ و علم و دانش برترى پيدا كند ؛ و صلح و آشتى فراگير شود

وَيُجْمَعَ الشَّتاتُ ، وَيَقْوَى الْإيمانُ ، وَيُتْلَى الْقُرْانُ ، إِنَّكَ أَنْتَ

و تفرقه و پراكندگى به اتّحاد و اجتماع مبدّل شود و ايمان قدرت بگيرد و قرآن تلاوت گردد ، همانا تو

الدَّيَّانُ الْمُنْعِمُ الْمَنَّانُ . « 1 »

پاداش‌دهندهء روزىده و بسيار احسان‌كننده هستى .

( 1 ) . مهج الدعوات : 315 .