الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٣٦٠
5 - دعاى معرفت در زمان غيبت
عَدَدِنا . أَللَّهُمَّ فَفَرِّجْ ذلِكَ بِفَتْحٍ مِنْكَ تُعَجِّلُهُ ، وَنَصْرٍ مِنْكَ تُعِزُّهُ ،
جمعيّت خودمان . خدايا ؛ با فتح و گشايشى از جانب خويش ما را از اين اندوه‌ها به سرعت رهايى بخش ، و يارى باعزّت
وَإِمامِ عَدْلٍ تُظْهِرُهُ ، إِلهَ الْحَقِّ [ امينَ ] رَبَّ الْعالَمينَ . أَللَّهُمَّ إِنَّا
و ظهور پيشواى عادل را نصيب‌مان فرما ؛ اى خداى به حقّ ، و پروردگار جهانيان ؛ اين دعا را اجابت كن . خدايا ؛
نَسْأَلُكَ أَنْ تَأْذَنَ لِوَلِيِّكَ في إِظْهارِ عَدْلِكَ في عِبادِكَ ، وَقَتْلِ
از درگاهت مىخواهيم كه به وليّت اجازه دهى تا عدلت را در ميان خلقت آشكار نمايد ، و
أَعْدآئِكَ في بِلادِكَ ، حَتَّى لاتَدَعَ لِلْجَوْرِ يا رَبِّ دِعامَةً إِلّا
دشمنانت را در سرزمين‌هايت هلاك گرداند ؛ تا هيچ پايگاه و ركنى براى ستم باقى نگذارى اى پروردگار من ؛ و همهء پايگاه‌هاى
قَصَمْتَها ، وَلا بَقِيَّةً إِلّا أَفْنَيْتَها ، وَلا قُوَّةً إِلّا أَوْهَنْتَها ، وَلا رُكْناً إِلّا
آنان را درهم شكنى ، و بقاياى آنان را نابود گردانى ، و نيروهاىشان را سست نمايى ، و پايه‌هاى آنها را
هَدَمْتَهُ ، وَلا حَدّاً إِلّا فَلَلْتَهُ ، وَلا سِلاحاً إِلّا أَكْلَلْتَهُ ، وَلا رايَةً إِلّا
ويران سازى ، و تيزى و سختى آنها را كُند و بىاثر گردانى ، و سلاح‌شان را از كار بيندازى ، و پرچم آنها را
نَكَّسْتَها ، وَلا شُجاعاً إِلّا قَتَلْتَهُ ، وَلا جَيْشاً إِلّا خَذَلْتَهُ ، وَارْمِهِمْ
سرنگون سازى ، و شجاعان آنها را نابود كنى ، و سپاه‌شان را شكست‌خورده و خوار سازى .
يا رَبِّ بِحَجَرِكَ الدَّامِغِ ، وَاضْرِبْهُمْ بِسَيْفِكَ الْقاطِعِ ، وَبَأْسِكَ الَّذي
پروردگارا ؛ سنگ نابود كننده‌ات را به سوى ايشان رها كن ، و شمشير برّانت را بر ايشان فرود آور ، و آنها را دچار عذابى
لاتَرُدُّهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمينَ ، وَعَذِّبْ أَعْدآءَكَ ، وَأَعْدآءَ دينِكَ
كن كه هر گروه مجرم از آن رهايى ندارند . و دشمنانت و دشمنان دين
وَأَعْدآءَ رَسُولِكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ و الِهِ ، بِيَدِ وَلِيِّكَ ، وَأَيْدي عِبادِكَ
و پيامبرت - درود تو بر او و آل او باد - را به دست وليّت و بندگان
الْمُؤْمِنينَ . أَللَّهُمَّ اكْفِ وَلِيَّكَ وَحُجَّتَكَ في أَرْضِكَ هَوْلَ عَدُوِّهِ ،
مؤمنت ، معذّب فرما . خداوندا ؛ ولىّ و حجّت خويش را بر زمين از ترس دشمنانش
وَكَيْدَ مَنْ كادَهُ ، وامْكُرْ بِمَنْ مَكَرَ بِهِ ، وَاجْعَلْ دآئِرَةَ السَّوْءِ عَلى
و از مكر حيله‌گران كفايت فرما ، و با آن كسى كه با او مكر كند مكر كن ، و حلقهء بدى را براى