الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٣٤٤
3 - دعاى زمان غيبت
الْهادِى الْمَهْدِيُّ الطَّاهِرُ التَّقِيُّ النَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ . أَللَّهُمَّ أَعْطِهِ
هدايت‌گر انسان‌ها ، و هدايت يافتهء پاك سيرتِ باتقواى پاكيزه پسنديده آراسته است . خدايا ؛ براى او
في نَفْسِهِ وَأَهْلِهِ ، وَوُلْدِهِ وَذُرِّيَّتِهِ ، وَامَّتِهِ وَجَميعِ رَعِيَّتِهِ ، ما تُقِرُّ
نسبت به خودش ، اهلش ، فرزندانش ، امّت و همهء زير دستانش ، چيزى عطا كن كه
بِهِ عَيْنَهُ ، وَتَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ ، وَتَجْمَعُ لَهُ مُلْكَ الْمُمْلَكاتِ كُلِّها ،
چشمش را به آن روشن نمايى و روانش را به آن شاد گردانى ؛ و حكومت سراسر كشورهاى
قَريبِها وَبَعيدِها ، وَعَزيزِها وَذَليلِها ، حَتَّى يَجْرِيَ حُكْمُهُ عَلى
نزديك و دور ؛ سرفراز و خوار را به او عطا فرما ؛ تا حكمش بر حكم هر حكمرانى جارى
كُلِّ حُكْمٍ ، وَيَغْلِبَ بِحَقِّهِ كُلَّ باطِلٍ . أَللَّهُمَّ اسْلُكْ بِنا عَلى يَدَيْهِ
گردد ، و حقّ او بر هر باطلى غالب گردد . خدايا ؛ ما را به دست او ، بر
مِنْهاجَ الْهُدى ، وَالْمَحَجَّةَ الْعُظْمى ، وَالطَّريقَةَ الْوُسْطى ، الَّتي
طريقت هدايت ، و بر راه روشن عظيم و راه ميانه و اعتدال سالك گردان ؛ راهى كه
يَرْجِعُ إِلَيْهَا الْغالي ، وَيَلْحَقُ بِهَا التَّالي ، وَقَوِّنا عَلى طاعَتِهِ ،
هر افراطگر پيشىگيرنده ، و هر كوته‌نظر عقب‌مانده ، بايد بدان باز گردد . و ما را بر طاعتش قوى گردان ،
وَثَبِّتْنا عَلى مُشايَعَتِهِ ، وَامْنُنْ عَلَيْنا بِمُتابَعَتِهِ ، وَاجْعَلْنا في حِزْبِهِ
و بر پيرويش ثابت‌قدم بدار ؛ و با نعمت پيرويش بر ما منّت بگذار ، و ما را در سپاه او قرار ده ؛
الْقَوَّامينَ بِأَمْرِهِ ، الصَّابِرينَ مَعَهُ ، الطَّالِبينَ رِضاكَ بِمُناصَحَتِهِ ،
كه اجراكنندهء فرمان اويند ، و در راهش صابر و شكيبا هستند ، و از خيرخواهى او فقط رضا و خشنودى تو را طالب‌اند ؛
حَتَّى تَحْشُرَنا يَوْمَ الْقِيامَةِ في أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ وَمُقَوِّيَةِ سُلْطانِهِ .
تا در روز رستاخيز ما را در ميان ياران و مددكاران و تقويت‌كنندگان حكومت بابركتش محشور فرمايى .
أَللَّهُمَّ وَاجْعَلْ ذلِكَ لَنا خالِصاً مِنْ كُلِّ شَكٍّ وَشُبْهَةٍ وَرِيآءٍ
خدايا ؛ اين را از ما ، خالص و به دور از هر شك و شبهه و ريا
وَسُمْعَةٍ ، حَتَّى لانَعْتَمِدَ بِهِ غَيْرَكَ ، وَلا نَطْلُبَ بِهِ إِلّا وَجْهَكَ ،
و سمعه قرار بده ؛ آن گونه كه با اين كار ، به غير تو اعتماد نكنيم و از اين كار ، جز تو را نطلبيم ؛