الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٣٠٠

8 - دعاى افتتاح

لِعَظَمَتِهِ الْعُظَمآءُ ، فَبَلَغَ بِقُدْرَتِهِ ما يَشآءُ . الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي يُجيبُني

بزرگان ، در برابر عظمت او فروتنى و كوچكى كنند ؛ و بدين سان دست قدرتش بر آنچه بخواهد رسا است . ستايش ويژهء خداست كه

حينَ اناديهِ ، وَيَسْتُرُ عَلَيَّ كُلَّ عَوْرَةٍ وَأَنَا أَعْصيهِ ، وَيُعَظِّمُ النِّعْمَةَ

وقتى او را صدا مىزنم پاسخم را مىدهد ؛ و در حالى كه من او را نافرمانى مىكنم تمام عيوب و زشتىهايم را پنهان مىدارد ؛ و نعمتهايش

عَلَيَّ فَلا اجازيهِ ، فَكَمْ مِنْ مَوْهِبَةٍ هَنيئَةٍ قَدْ أَعْطاني ، وَعَظيمَةٍ

را برايم زياد مىكند ولى من جواب خوبى به اين نعمت‌بخشىها نمىدهم . چه بخشش گوارايى كه به من نمود ، و چه امور بزرگ

مَخُوفَةٍ قَدْ كَفاني ، وَبَهْجَةٍ مُونِقَةٍ قَدْ أَراني ، فَاثْني عَلَيْهِ حامِداً ،

ترسناكى كه مرا از آنها كفايت كرد ، و چه بسيار خوشىهاى دوست‌داشتنى كه به من نشان داد ، به اين جهات پيوسته او را با ستايش خود ثناگويى

وَأَذْكُرُهُ مُسَبِّحاً . الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي لايُهْتَكُ حِجابُهُ ، وَلايُغْلَقُ بابُهُ ،

مىكنم ، و هميشه با تسبيح‌كردن او به يادش مىباشم . ستايش ويژهء خدايى است كه پرده و حجاب او دريده نمىشود ؛ درگاهش بسته نمىشود ؛

وَلايُرَدُّ سآئِلُهُ ، وَلايُخَيَّبُ امِلُهُ . الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي يُؤْمِنُ الخآئِفينَ ،

گدايش رد نمىشود ؛ آرزومندش ، نااميد برنمىگردد . ستايش ويژهء خدايى است كه بيمناكان را ايمنى مىبخشد ،

وَيُنَجِّى الصَّالِحينَ ، وَيَرْفَعُ الْمُسْتَضْعَفينَ ، وَيَضَعُ الْمُسْتَكْبِرينَ ،

صالحان و شايستگان را رها مىسازد ، ناتوان شمرده‌شدگان را و الا و بالا مىبرد ، و تكبّركنندگان را بر زمين مىزند ،

وَيُهْلِكُ مُلُوكاً ، وَيَسْتَخْلِفُ اخَرينَ . وَالْحَمْدُ للَّهِ قاصِمِ الجَبَّارينَ ،

و پادشاهانى را نابود مىكند و به جاى ايشان افراد ديگرى را مىنشاند . و ستايش ويژهء خدايى است كه درهم‌شكنندهء زورگويان ،

مُبيرِ الظَّالِمينَ ، مُدْرِكِ الْهارِبينَ ، نَكالِ الظَّالِمينَ ، صَريخِ

نابود كنندهء ستمگران ، به چنگ آورندهء فراريان ، كيفر دهندهء ستمگران ، فريادرس

الْمُسْتَصْرِخينَ ، مَوْضِعِ حاجاتِ الطَّالِبينَ ، مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنينَ .

دادخواهان ، پاسخ‌گوى حاجت خواهان و مورد اعتماد مؤمنان است .

الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي مِنْ خَشْيَتِهِ تَرْعَدُ السَّمآءُ وَسُكَّانُها ، وَتَرْجُفُ

ستايش ويژهء خدايى است كه آسمان و ساكنانش از ترس و هراس او مىغرّند ، و

الْأَرْضُ وَعُمَّارُها ، وَتَمُوجُ الْبِحارُ وَمَنْ يَسْبَحُ في غَمَراتِها .

زمين و آبادگرانش به لرزه درمىآيند ، و درياها و هر كه در اعماق آن شناور است دچار موج گردند .