الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٧٨
1 - دعا براى ظهور حضرت مهدى ارواحنا فداه در ظهر روز عاشورا
الصَّبْرَ عَلَى الْأَذى فيكَ ، وَاجْعَلْ لَهُمْ أَيَّاماً مَشْهُودَةً ، وَأَوْقاتاً
صبر و شكيبايى به ايشان عنايت فرما ؛ و براى آنان روزهاى تاريخى ، و اوقاتى
مَحْمُودَةً مَسْعُودَةً ، يُوشِكُ فيها فَرَجُهُمْ ، وَتُوجِبُ فيها تَمْكينَهُمْ
نيك و پسنديده قرار ده كه فرج و گشايش امور آن‌ها ، بسى نزديك باشد ؛ و قدرت يافتن و پيروزىشان برسد
وَنَصْرَهُمْ ، كَما ضَمِنْتَ لِأَوْلِيآئِكَ في كِتابِكَ الْمُنْزَلِ ، فَإِنَّكَ قُلْتَ
و آنان را بر امور مسلّط نمايى ، كه اين حقيقت را خود در كتابت تضمين فرموده‌اى و چنين گفته‌اى
وَقَوْلُكَ الْحَقُّ « وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ امَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و گفتهء تو حقّ مطلق است : « خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند وعده
لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ
داده است كه در زمين خلافت دهد ، همان گونه كه به پيشينيان آن‌ها نيز خلافت روى زمين را بخشيد ؛
لَهُمْ دينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً
و دين و آيينى را كه براى آنان پسنديده پابرجا و برقرار سازد و ترس‌شان را به امنيّت و آرامش مبدّل كند ( آن
يَعْبُدُونَني لايُشْرِكُونَ بي شَيْئاً » « 1 » . أَللَّهُمَّ فَاكْشِفْ غُمَّتَهُمْ ، يا مَنْ
چنان ) كه تنها مرا پرستش كنند و چيزى را شريك من قرار ندهند » . خداوندا ؛ غم و اندوه آن‌ها را بر طرف كن ؛ اى كسى كه
لايَمْلِكُ كَشْفَ الضُّرِّ إِلّا هُوَ ، يا أَحَدُ يا حَيُّ يا قَيُّومُ ، وَأَنَا يا
جز او ، كس ديگرى بيچارگى و سختى را نمىزدايد ؛ اى خداى يگانه و همواره زنده و پاينده ؛ اى خداى من ؛
إِلهي عَبْدُكَ الْخآئِفُ مِنْكَ ، وَالرَّاجِعُ إِلَيْكَ ، السَّآئِلُ لَكَ ، الْمُقْبِلُ
همانا من بندهء ترسان از تو هستم و به سوى تو باز مىگردم و از تو درخواست مىكنم و به درگاه تو
عَلَيْكَ ، اللّاجِئُ إِلى فِنآئِكَ ، الْعالِمُ بِأَنَّهُ لامَلْجَأَ مِنْكَ إِلّا إِلَيْكَ .
رو مىآورم و به آستان امن تو پناه مىبرم و نيك مىدانم كه از ترس تو ، جز به خودت نمىتوان پناه برد .
أَللَّهُمَّ فَتَقَبَّلْ دُعآئي ، وَاسْمَعْ يا إِلهي عَلانِيَتي وَنَجْوايَ ، وَاجْعَلْني
خدايا ؛ دعايم را بپذير ؛ اى خداى من ؛ به سخن آشكار و راز پنهان من گوش فرا ده ، و مرا از آنان قرار ده
مِمَّنْ رَضيتَ عَمَلَهُ ، وَقَبِلْتَ نُسُكَهُ ، وَنَجَّيْتَهُ بِرَحْمَتِكَ ، إِنَّكَ أَنْتَ
كه از كردارش خشنود هستى و اعمالش را مىپذيرى و با رحمت خودت ( او را از ورطه‌هاى زندگى ) نجات مىدهى ؛
( 1 ) . سورهء نور ، آيهء 55 .