الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٥٥

5 - دعاى ندبه

وأَدِلْ بِهِ أَوْلِيآئَكَ ، وَأَذْلِلْ بِهِ أَعْدآءَكَ ، وَصِلِ اللَّهُمَّ بَيْنَنا وَبَيْنَهُ

و دوستانت را توسّط او چيره گردان و دشمنانت را به وسيلهء او خوار و ذليل نما . خداى من ؛ بين ما و او

وُصْلَةً تُؤَدّي إِلى مُرافَقَةِ سَلَفِهِ ، وَاجْعَلْنا مِمَّنْ يَأْخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ ،

پيوندى برقرار كن كه به همنشينى با پيشينيان پاك او منتهى گردد و ما را از كسانى قرار بده كه به دامان آنان چنگ زده‌اند

وَيَمْكُثُ في ظِلِّهِمْ ، وَأَعِنَّا عَلى تَأْدِيَةِ حُقُوقِهِ إِلَيْهِ ، وَالْإِجْتِهادِ

و در سايهء آنان زندگى مىكنند . و ما را يارى كن در ادا كردن حقوقش به او ، و كوشش كردن

في طاعَتِهِ ، وَاجْتِنابِ مَعْصِيَتِهِ ، وَامْنُنْ عَلَيْنا بِرِضاهُ ، وَهَبْ لَنا

در اطاعت از او ، و دورى كردن از نافرمانى او ، و بر ما منّت بگذار به خشنودى او و

رَأْفَتَهُ وَرَحْمَتَهُ ، وَدُعآءَهُ وَخَيْرَهُ ، ما نَنالُ بِهِ سَعَةً مِنْ رَحْمَتِكَ ،

مهر و رحمت و دعا و خيرش را بر ما ارزانى دار تا بدين وسيله به رحمت واسعهء تو دست يابيم

وَفَوْزاً عِنْدَكَ ، وَاجْعَلْ صَلاتَنا بِهِ مَقْبُولَةً ، وَذُنُوبَنا بِهِ مَغْفُورَةً ،

و نزد تو به كاميابى نايل شويم ؛ و قرار بده نماز ما را به واسطهء او قبول‌شده ، و گناهان ما را به واسطهء او آمرزيده شده

وَدُعآءَنا بِهِ مُسْتَجاباً ، وَاجْعَلْ أَرْزاقَنا بِهِ مَبْسُوطَةً ، وَهُمُومَنا بِهِ

و دعاهاى ما را به واسطهء او مستجاب‌شده ، و روزىهاى ما را به وسيلهء او وسعت داده شده ، و اندوه‌هاى ما را به واسطهء او

مَكْفِيَّةً ، وَحَوآئِجَنا بِهِ مَقْضِيَّةً ، وَأَقْبِلْ إِلَيْنا بِوَجْهِكَ الْكَريمِ ،

بر طرف شده ؛ و حوايج ما را توسّط او برآورده‌شده ، و با چهرهء كريمانه‌ات به ما توجّه كن و روى آور .

وَاقْبَلْ تَقَرُّبَنا إِلَيْكَ ، وَانْظُرْ إِلَيْنا نَظْرَةً رَحيمَةً نَسْتَكْمِلُ بِهَا

و تقرّب و توسّل ما را به درگاهت پذيرا باش ، و به ما نظر رحمتى بفرما كه

الْكَرامَةَ عِنْدَكَ ، ثُمَّ لاتَصْرِفْها عَنَّا بِجُودِكَ ، وَاسْقِنا مِنْ حَوْضِ

به واسطهء آن ، كرامتِ نزد تو را به كمال رسانيم . سپس با بخشش و بزرگواريت نظر لطف خود را از ما باز مگير و از حوض

جَدِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ ، بِكَأْسِهِ وَبِيَدِهِ رَيّاً رَوِيّاً ، هَنيئاً سآئِغاً ،

جدّش - كه درود خدا بر او و آل او باد - سيرابمان ساز با جام و كاسهء او و به دست او ؛ سيراب كردنى كامل و گوارا و خوش

لا ظَمَأَ بَعْدَهُ ، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . « 1 »

كه پس از آن تشنگى نباشد ؛ اى مهربان‌ترين مهربانان ؛

( 1 ) . تحفة الزائر : چاپ سنگى بدون شماره صفحه ، زاد المعاد : 491 ، و مصباح الزائر : 446 ( با تفاوت اندك ) .