الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٤٥
5 - دعاى ندبه
عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً » « 1 » . ثُمَّ جَعَلْتَ أَجْرَ
هر پليدى و ناپاكى را از شما اهل بيتِ پيامبر ، ببرد و شما را كاملًا پاك و پاكيزه گرداند » . آن گاه پاداش رسالت
مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ مَوَدَّتَهُمْ في كِتابِكَ فَقُلْتَ « قُلْ لا
حضرت محمّد را - كه درودهاى تو بر او و آل او باد - دوستى آنان مقرّر نموده و در كتابت فرمودى : « بگو
أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » « 2 » ، وَقُلْتَ « ما سَأَلْتُكُمْ
من از شما پاداش نمىطلبم مگر دوستى خويشاوندان نزديكم را » . و فرمودى : ( بگو ) « پاداشى كه از شما خواستم
مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ » « 3 » ، وَقُلْتَ « ما أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلّا مَنْ
آن هم براى خودتان و به نفع شما است » و فرمودى : ( بگو ) « من از شما مزد رسالت نمىخواهم مگر آن كه
شآءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبيلًا » « 4 » ، فَكانُوا هُمُ السَّبيلَ إِلَيْكَ ،
هر كدام از شما كه بخواهد راه خدا را در پيش گيرد » پس آن‌ها همان راهِ به سوى تو هستند
وَالْمَسْلَكَ إِلى رِضْوانِكَ . فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ
و طريق براى خشنودى تو مىباشند . پس وقتى مدّت عمر پيامبر سپرى شد ، وصىّ و جانشين خود علىّ بن
أَبي طالِبٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِما وَ الِهِما هادِياً ، إِذْ كانَ هُوَ الْمُنْذِرَ
ابى طالب - درودهاى تو بر آن دو و آل آن دو باد - را براى هدايت امّت برگزيد ؛ زيرا كه خود او بيم‌دهنده بود ،
وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ، فَقالَ وَالْمَلَأُ أَمامَهُ مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاهُ ،
و براى هر قومى هدايتگرى است . پس در حالى كه همه در حضور او بودند چنين گفت : هر آن كه من مولاى اويم ، پس على مولاى
أَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ ، وَعادِ مَنْ عاداهُ ، وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ ، وَاخْذُلْ
اوست ؛ پروردگارا ؛ دوستش را دوست بدار و دشمنش را دشمن ، يارى نما هر كه او را يارى نمايد و خار گردان
مَنْ خَذَلَهُ . وَقالَ مَنْ كُنْتُ أَنَا نَبِيَّهُ فَعَلِيٌّ أَميرُهُ . وَقالَ أَنَا وَعَلِيٌّ
هر كه او را مخذول نمايد . و گفت : هر كه را من پيامبر او هستم ، پس على امير و فرمانرواى اوست . و فرمود : من و على
مِنْ شَجَرَةٍ واحِدَةٍ وَسآئِرُ النَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى ، وَأَحَلَّهُ مَحَلَّ
از يك درختيم و ديگر انسان‌ها از درختان مختلفند . و او را قرار داد
هارُونَ مِنْ مُوسى ، فَقالَ لَهُ أَنْتَ مِنّي بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى
در جايگاه هارون نسبت به موسى ، پس به او فرمود : تو نسبت به من ، همانند هارون براى موسى هستى ،
( 1 ) . سورهء احزاب ، آيهء 33 . ( 2 ) . سورهء شورى ، آيهء 23 . ( 3 ) . سورهء سبأ ، آيهء 47 . ( 4 ) . سورهء فرقان ، آيهء 57 .