الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٤٢
5 - دعاى ندبه
الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ
حمد و سپاس سزاوار پروردگار عالميان است و درود خدا بر سيّد و سرور ما ( حضرت ) محمّد ، پيامبر خدا
وَ الِهِ وَسَلَّمَ تَسْليماً . أَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى ما جَرى بِهِ قَضآؤُكَ
و بر آل او سلام و تحيّتى كامل . بار پروردگارا ؛ سپاس از آن توست در مورد آن چه كه از قضا و قَدَرت
في أَوْلِيآئِكَ ، الَّذينَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَدينِكَ ، إِذِ اخْتَرْتَ
در مورد دوستانت ، جارى گشت ؛ آن‌هايى كه وجودشان را براى حضرتت و براى دينت خالص گردانيدى ؛ زيرا كه برگزيدى
لَهُمْ جَزيلَ ما عِنْدَكَ ، مِنَ النَّعيمِ الْمُقيمِ ، الَّذي لازَوالَ لَهُ وَلَا
براى آنها چيزهاى باارزشى كه نزد تو است ؛ از نعمت‌هاى پايدار كه نابودى و زوال براى آنها
اضْمِحْلالَ ، بَعْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ في دَرَجاتِ هذِهِ الدُّنْيَا
نيست . البتّه پس از آن كه زهد ورزيدن و بىرغبتى را در مورد اين دنياى
الدَّنِيَّةِ ، وَزُخْرُفِها وَزِبْرِجِها ، فَشَرَطُوا لَكَ ذلِكَ ، وَعَلِمْتَ مِنْهُمُ
پست و زر و زيور آن با آنها شرط نمودى ؛ آنان نيز متعهّد شدند و تو نيز
الْوَفآءَ بِهِ . فَقَبِلْتَهُمْ وَقَرَّبْتَهُمْ ، وَقَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ الْعَلِيَّ ، وَالثَّنآءَ
وفادارى ايشان را دانستى . پس آنان را قبول كردى و به درگاه خويش نزديك‌شان ساختى و نامى بلند و ستايشى
الْجَلِيَّ ، وَأَهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلآئِكَتَكَ ، وَكَرَّمْتَهُمْ بِوَحْيِكَ ، وَرَفَدْتَهُمْ
ارجمند به آنها دادى . و فرشتگانت را بر آنان فرو فرستادى و آنها را با وحى خود گرامى داشتى و از علم خود بهره‌مند ساختى
بِعِلْمِكَ ، وَجَعَلْتَهُمُ الذَّريعَةَ إِلَيْكَ ، وَالْوَسيلَةَ إِلى رِضْوانِكَ .
و آنان را وسيله به سوى درگاهت ساختى و واسطه‌اى براى جلب رضايت و خشنوديت قرار دادى .
فَبَعْضٌ أَسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ ، إِلى أَنْ أَخْرَجْتَهُ مِنْها ، وَبَعْضٌ حَمَلْتَهُ في
پس بعضى از آنها را در بهشت خود جاى دادى تا زمانى كه او را از آن بيرون آوردى ، و برخى ديگر را در
فُلْكِكَ وَنَجَّيْتَهُ وَمَنْ امَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ ، وَبَعْضُ
نِ كشتىات سوار نمودى و با رحمت خود او و مؤمنين همراهش را از هلاكت رهايى بخشيدى .
اتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِكَ خَليلًا ، وَسَأَلَكَ لِسانَ صِدْقٍ فِي الْاخِرينَ
و بعضى ديگر را براى خودت دوست قرار دادى و هنگامى كه از تو لسان صدق و خوش‌نامى بين ديگران را درخواست كرد ،