الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٣٣
4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود
الْكَفَرَةِ ، وَتُفْحِمَ عَنّي أَلْسُنَ الْفَجَرَةِ ، وَتَقْبِضَ لي عَلى أَيْدِي
و زبان بدكاران را از من كوتاه و لال گردانى ، و دست‌هاى ستمگران را برايم ببندى ،
الظَّلَمَةِ ، وَتُوهِنَ عَنّي كَيْدَهُمْ ، وَتُميتَهُمْ بِغَيْظِهِمْ ، وَتَشْغَلَهُمْ
و نقشه‌ها و مكر ايشان را بر من سست و بىپايه كنى ، و آنان را با خشم درونىشان بميرانى ، و آنان را به
بِأَسْماعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ وَأَفْئِدَتِهِمْ ، وَتَجْعَلَني مِنْ ذلِكَ كُلِّهِ في
گوش‌ها و چشم‌ها و دل‌هايشان مشغول سازى ؛ و مرا از تمام آن‌ها در
أَمْنِكَ وَأَمانِكَ ، وَحِرْزِكَ وَسُلْطانِكَ ، وَحِجابِكَ وَكَنَفِكَ ، وَعِياذِكَ
امن و امان خودت ، و حفظ و سلطنتت ، و پوشش و حمايتت ، و پناه
وَجارِكَ ، وَمِنْ جارِ السُّوءِ وَجَليسِ السُّوءِ ، إِنَّكَ عَلى كُلِّ شيْءٍ
و جوارت قرار دهى ؛ و از همسايهء بد و همنشين بد نيز در امان دارى ؛ همانا تو بر هر چيزى
قَديرٌ ، « إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذي نَزَّلَ الْكِتابَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحينَ » « 1 » .
توانايى ؛ « همانا سرپرست من خدايى است كه كتاب را فرستاد و او سرپرست صالحان است » .
أَللَّهُمَّ بِكَ أَعُوذُ ، وَبِكَ أَلُوذُ ، وَلَكَ أَعْبُدُ ، وَإِيَّاكَ أَرْجُو ، وَبِكَ
خداى من ؛ به تو پناه آورده‌ام و به تو پناهنده‌ام و براى تو عبادت مىكنم و فقط اميدوار به لطف تو هستم و از تو
أَسْتَعينُ ، وَبِكَ أَسْتَكْفي ، وَبِكَ أَسْتَغيثُ ، وَبِكَ أَسْتَنْقِذُ ، وَمِنْكَ
كمك مىجويم و از تو درخواست كفايت مىكنم و از تو دادخواهى مىنمايم و به وسيلهء تو رهايى مىطلبم ؛ و از تو
أَسْئَلُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَلاتَرُدَّني إِلّا بِذَنْبٍ
مىخواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و مرا باز مگردانى مگر با گناه
مَغْفُورٍ ، وَسَعْيٍ مَشْكُورٍ ، وَتِجارَةٍ لَنْ تَبُورَ ، وَأَنْ تَفْعَلَ بي ما أَنْتَ
بخشوده شده و تلاش سپاسگزارى شده و تجارتى كه هرگز كساد نشود ؛ و با من آن چه تو
أَهْلُهُ ، وَلاتَفْعَلَ بي ما أَنَا أَهْلُهُ ، فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ،
اهلش هستى انجام دهى ، و با من آنچه اهلش هستم انجام مدهى كه همانا تو اهل تقوا و اهل آمرزش
وَأَهْلُ الْفَضْلِ وَالرَّحْمَةِ . إِلهي وَقَدْ أَطَلْتُ دُعآئي ، وَأَكْثَرْتُ
و اهل فضل و رحمت هستى ، خداى من ؛ به راستى كه دعايم را طول دادم و
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 196 .