الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٢٥

4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود

وَإِيَّاهُمْ ، وَتُقِرَّ عَيْني بِهِمْ ، وَتُعْطِيَني سُؤْلي ، وَتُبَلِّغَني امالي في

آنان در يك جا جمع نمايى ، و چشم مرا به ايشان روشن سازى ، و خواسته‌ام را عطا كنى ، و مرا به آرزوهايم در

ديني وَدُنْيايَ وَ اخِرَتي ، وَمَحْيايَ وَمَماتي ، وَتُبَلِّغَهُمْ سَلامي ،

دين و دنيا و آخرتم و در زندگى و مرگم برسانى ؛ و سلام مرا به ايشان برسانى ،

وَتَرُدَّ عَلَيَّ مِنْهُمُ السَّلامَ وَعَلَيْهِمُ السَّلامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ .

و پاسخ از آنان به من برگردانى ؛ سلام و رحمت و بركات خدا بر ايشان باد .

إِلهي وَأَنْتَ الَّذي تُنادي في أَنْصافِ كُلِّ لَيْلَةٍ هَلْ مِنْ سآئِلٍ

خداى من ؛ تو همانى كه در نيمه‌هاى هر شب ندا مىدهى : آيا درخواست كننده‌اى هست

فَاعْطِيَهُ ، أَمْ هَلْ مِنْ داعٍ فَاجيبَهُ ، أَمْ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ ،

تا به او عطا كنم ؟ آيا دعاكننده‌اى هست تا او را اجابت نمايم ؟ آيا استغفار كننده‌اى هست تا او را بيامرزم ؟

أَمْ هَلْ مِنْ راجٍ فَابَلِّغَهُ رَجاهُ ، أَمْ هَلْ مِنْ مُؤَمِّلٍ فَابَلِّغَهُ أَمَلَهُ ، ها

آيا اميدوارى هست تا او را به اميدش برسانم ؟ آيا آرزومندى هست تا او را به آرزويش برسانم ؟ اينك

أَنَا سآئِلُكَ بِفِنآئِكَ ، وَمِسْكينُكَ بِبابِكَ ، وَضَعيفُكَ بِبابِكَ ، وَفَقيرُكَ

من در درگاهت درخواست‌كننده از تو هستم ، و بيچارهء توأم در درب خانهء تو ، و ناتوان توأم به درب خانه‌ات ، و بينواى توأم

بِبابِكَ ، وَمُؤَمِّلُكَ بِفِنآئِكَ ، أَسْأَلُكَ نآئِلَكَ ، وَأَرْجُو رَحْمَتَكَ ،

به درب خانه‌ات ، و آرزومند در درگاه تو هستم ؛ از تو عطا و بخشش تو را مىخواهم ؛ و اميدوار رحمت تو

وَاؤَمِّلُ عَفْوَكَ ، وَأَلْتَمِسُ غُفْرانَكَ ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ .

و آرزومند گذشت تو هستم ؛ و آمرزش تو را تمنّا مىنمايم ؛ پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست ،

وَأَعْطِني سُؤْلي ، وَبَلِّغْني أَمَلي ، وَاجْبُرْ فَقْري ، وَارْحَمْ عِصْياني ،

و خواسته‌ام را عطا كن ؛ و مرا به آرزويم برسان ؛ و فقرم را جبران كن ، و به عصيان و سركشىام رحم كن ؛

وَاعْفُ عَنْ ذُنُوبي ، وَفُكَّ رَقَبَتي مِنَ الْمَظالِمِ لِعِبادِكَ رَكِبَتْني ،

و از گناهانم درگذر ؛ و حقّ و حقوقى كه از بندگانت بر عهدهء من است ، مرا از آن رها كن ؛

وَقَوِّ ضَعْفي ، وَأَعِزَّ مَسْكَنَتي ، وَثَبِّتْ وَطْأَتي ، وَاغْفِرْ جُرْمي ،

و ناتوانيم را قوّت بخش ؛ و بيچارگىام را عزّت بخش ؛ و گام‌هايم را محكم و استوار گردان ؛ و جرمم را ببخش ؛