الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٢٠

4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود

إِلهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ » « 1 » وَأَنْتَ أَرْحَمُ

معبودى نيست غير از تو ، تو پاك و منزّهى ؛ همانا من از ستمگران - بر خويش - هستم » و ( حال آن‌كه ) تو مهربان‌ترين

الرَّاحِمينَ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَأَنْبَتَّ عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطينٍ ،

مهربانانى ؛ پس دعايش را اجابت نمودى ، و بوته‌اى از كدو برايش روياندى ؛

وَأَرْسَلْتَهُ إِلى مِأَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزيدُونَ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ ،

و او را به سوى صد هزار نفر يا بيشتر فرستادى ، و تو به او نزديك بودى اى نزديك ،

أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَسْتَجيبَ دُعآئي ،

( مىخواهم ) كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و دعايم را اجابت كنى ،

وَتُدارِكَني بِعَفْوِكَ ، فَقَدْ غَرِقْتُ في بَحْرِ الظُّلْمِ لِنَفْسي ، وَرَكِبَتْني

و با گذشت خود گذشته‌ام را جبران كنى ؛ زيرا ، در دريايى از ستم بر خويش ، غرق شده‌ام ؛ و

مَظالِمُ كَثيرَةٌ لِخَلْقِكَ عَلَيَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ،

حق و حقوق بسيارى براى بندگانت به دوش من است ، بر محمّد و آل محمّد درود فرست ،

وَاسْتُرْني مِنْهُمْ ، وَأَعْتِقْني مِنَ النَّارِ ، وَاجْعَلْني مِنْ عُتَقآءِكَ

و مرا از آنان پنهان دار ، و مرا از آتش رهايى بخش ، و مرا از آزادشدگان

وَطُلَقآئِكَ مِنَ النَّارِ ، في مَقامي هذا ، بِمَنِّكَ يا مَنَّانُ . إِلهي

و رهايىيافتگان از آتش در همين مقام و موقعيّتم قرار بده ؛ به خاطر لطف و احسانت - اى بسيار احسان كننده - . خداى من ؛

وَأَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي دَعاكَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ عيسَى بْنُ مَرْيَمَ

از تو مىخواهم به آن اسمت كه به واسطهء آن ، بنده و پيامبرت عيسى پسر مريم تو را خواند

عَلَيْهِمَا السَّلامُ إِذْ أَيَّدْتَهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ، وَأَنْطَقْتَهُ فِي الْمَهْدِ ،

- كه بر هر دو درود باد - در آن هنگام كه او را با روح القدس نيرو بخشيدى ، و در گهواره گويا نمودى ،

فَأَحْيى بِهِ الْمَوْتى ، وَأَبْرَأَ بِهِ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِكَ ، وَخَلَقَ

و به وسيلهء او ، مردگان زنده شدند ، به وسيلهء او با اجازهء تو كور مادرزاد و بيمار پيسى گرفته شفا يافت ، و

مِنَ الطّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَصارَ طآئِراً بِإِذْنِكَ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا

از گِل ، شكل پرنده‌اى را درست كرد پس به اذن تو پرنده و پروازكننده گرديد ؛ و تو به او نزديك بودى ، اى

( 1 ) . سورهء انبياء ، آيهء 87 .