الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢١٨

4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود

الَّذي سَئَلَكَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ سُلَيْمانُ بْنُ داوُودَ عَلَيْهِمَا السَّلامُ ،

كه بنده و پيامبرت سليمان فرزند داوود - كه بر هر دو درود باد - تو را خواند

إِذْ قالَ « رَبِّ اغْفِرْ لي وَهَبْ لي مُلْكاً لايَنْبَغي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدي

هنگامى كه گفت : « بار الها ؛ مرا ببخش و مرا سلطنتى عطا فرما كه پس از من كسى سزاوار آن نباشد

إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ » « 1 » ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَأَطَعْتَ لَهُ الْخَلْقَ ،

كه همانا تو بسيار بخشنده‌اى » ؛ پس دعايش را اجابت نمودى ، و آفريدگان را مطيع او ساختى ،

وَحَمَلْتَهُ عَلَى الرّيحِ ، وَعَلَّمْتَهُ مَنْطِقَ الطَّيْرِ ، وَسَخَّرْتَ لَهُ

و او را سوار بر باد كردى ، و زبان پرندگان را به او آموختى ، و

الشَّياطينَ مِنْ كُلِّ بَنَّآءٍ وَغَوَّاصٍ ، و اخَرينَ مُقَرَّنينَ فِي الْأَصْفادِ ،

شياطين - بناكننده و فرو رونده در آب - را مسخّر او ساختى ، و ديگران را در بند و زنجير او كشيدى ؛

هذا عَطاؤُكَ لاعَطآءُ غَيْرِكَ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ . أَنْ

اين ، بخشش توست نه بخشش غير تو ؛ و تو به او نزديك بودى ، اى نزديك . ( مىخواهم ) كه

تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَهْدِيَ لي قَلْبي ، وَتَجْمَعَ

بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و قلبم را برايم هدايت كنى ، و عقلم را برايم متمركز

لي لُبّي ، وَتَكْفِيَني هَمّي ، وَتُؤْمِنَ خَوْفي ، وَتَفُكَّ أَسْري ، وَتَشُدَّ

گردانى ، و اندوهم را كفايت كنى ، و ترسم را ايمن گردانى ، و از بند اسارتم رها كنى ، و پشتم را محكم

أَزْري ، وَتُمْهِلَني وَتُنَفِّسَني ، وَتَسْتَجيبَ دُعآئي ، وَتَسْمَعَ نِدآئي ،

گردانى ، و مرا مهلت دهى ، و آسوده خاطر سازى ، و دعايم را اجابت كنى ، و ندايم را بشنوى ،

وَلاتَجْعَلَ فِي النَّارِ مَأْوايَ ، وَلَا الدُّنْيا أَكْبَرَ هَمّي ، وَأَنْ تُوَسِّعَ

و جايگاهم را در آتش قرار ندهى ، و دنيا را بزرگ‌ترين مقصود من قرار ندهى ، و روزىام را برايم وسعت

عَلَىَّ رِزْقي ، وَتُحَسِّنَ خُلْقي ، وَتُعْتِقَ رَقَبَتي مِنَ النَّارِ ، فَإِنَّكَ

دهى ، و اخلاقم را نيكو گردانى ، و مرا از آتش آزاد كنى ؛ همانا تو

سَيِّدي وَمَوْلايَ وَمُؤَمَّلي . إِلهي وَأَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ الَّذي

آقاى من و مولاى من و نهايت آرزوى من هستى . خداى من ؛ از تو مىخواهم پروردگارا ؛ به آن اسمت كه به

( 1 ) . سورهء ص ، آيهء 35 .