الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢١٥

4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود

وَتَرْزُقَني مُجالَسَتَهُمْ ، وَتَمُنَّ عَلَيَّ بِمُرافَقَتِهِمْ ، وَتُوَفِّقَ لي

و همنشينى آنان را روزى من گردانى ، و بر من به رفاقت و همراهى آنان منّت گذارى ، و مرا موفّق به

صُحْبَتَهُمْ ، مَعَ أَنْبِيآئِكَ الْمُرْسَلينَ ، وَمَلآئِكَتِكَ الْمُقَرَّبينَ ، وَعِبادِكَ

همدمى و همنشينى ايشان نمايى ، با پيامبران رسالت داده شده ، و فرشتگان مقرّبت ، و بندگان

الصَّالِحينَ ، وَأَهْلِ طاعَتِكَ أَجْمَعينَ ، وَحَمَلَةِ عَرْشِكَ وَالْكَرُّوبيّينَ .

نيكوكار و صالحت ، و تمام فرمانبرداران تو و حاملان عرشت و فرشتگان كرّوبيان .

إِلهي وَأَسْالُكَ بِاسْمِكَ الَّذي سَأَلَكَ بِهِ يَعْقُوبُ ، وَقَدْ كُفَّ بَصَرُهُ ،

خداى من ؛ از تو مىخواهم به آن نامت كه به واسطهء آن ، يعقوب از تو درخواست كرد ، در حالى كه چشمش كور شده

وَشُتِّتَ شَمْلُهُ ( جَمْعُهُ ) ، وَفُقِدَ قُرَّةُ عَيْنِهِ ابْنُهُ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ،

و اجتماعش پراكنده شده ، و نور چشمش ( يعنى ) پسرش گم شده بود ؛ پس دعايش را اجابت نمودى

وَجَمَعْتَ شَمْلَهُ ، وَأَقْرَرْتَ عَيْنَهُ ، وَكَشَفْتَ ضُرَّهُ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً

و پراكندگى او را جمع نمودى ، و چشمش را روشن كردى ، و گرفتاريش را بر طرف نمودى ، و تو به او نزديك بودى ،

يا قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَأْذَنَ لي

اى نزديك ؛ ( مىخواهم ) بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و مرا در

بِجَميعِ ما تَبَدَّدَ مِنْ أَمْري ، وَتُقِرَّ عَيْني بِوَلَدي وَأَهْلي وَمالي ،

جمع نمودن آنچه از امرم پراكنده شده اذن دهى و چشمم را به فرزندم و خانواده‌ام و مالم روشن نمايى ،

وَتُصْلِحَ شَأْني كُلَّهُ ، وَتُبارِكَ لي في جَميعِ أَحْوالي ، وَتُبَلِّغَني

و تمام كارهايم را اصلاح كنى ، و همهء حالات و تحوّلات زندگى را برايم مبارك گردانى ، و مرا به تمام

في نَفْسي امالي ، وَتُصْلِحَ لي أَفْعالي ، وَتَمُنَّ عَلَيَّ يا كَريمُ ، يا

آرزوهايم در مورد خودم برسانى ، و كارهايم را اصلاح كنى ، و بر من منّت گذارى اى بزرگوار ؛ اى

ذَا الْمَعالي بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . إِلهي وَأَسْئَلُكَ باسْمِكَ

صاحب بزرگىها و برترىها ؛ به رحمت تو اى مهربان‌ترين مهربانان ؛ خداى من ؛ از تو مىخواهم به آن اسمت

الَّذي دَعاكَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ يُوسُفُ عَلَيْهِ السَّلامُ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ ،

كه به واسطهء آن نام ، بنده و پيامبرت يوسف - كه بر او درود باد - تو را خواند پس دعايش را اجابت كردى ،