الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢١٢

4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود

بي حُسَّادي ، وَتَكْفِيَنيهِمْ بِكِفايَتِكَ ، وَتَتَوَلّاني بِوِلايَتِكَ ، وَتَهْدِيَ

رها گردانى ، و به كفايت خود مرا از آنان كفايت كنى ، و به ولايت خود مرا سرپرستى نمايى ،

قَلْبي بِهُداكَ ، وَتُؤَيِّدَني بِتَقْواكَ ، وَتُبَصِّرَني

( وَتَنْصُرَني ) بِما فيهِ رِضاكَ ،

و قلبم را به هدايت خود هدايت سازى ، و به تقواى خود مرا نيرو بخشى ، و مرا در آنچه رضاى توست بينا و آگاه گردانى ،

وَتُغْنِيَني بِغِناكَ يا حَليمُ . إِلهي وَأَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي دَعاكَ بِهِ

و به بىنيازى خود مرا بىنياز سازى ، اى بردبار ؛ خداى من ؛ از تو مىخواهم به واسطهء آن اسمت كه به آن اسم ،

عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ وَخَليلُكَ إِبْراهيمُ عَلَيْهِ السَّلامُ ، حينَ أَرادَ نُمْرُودُ

بنده و پيامبر و دوستت حضرت ابراهيم - كه بر او درود باد - تو را خواند ، هنگامى كه نمرود

إِلْقآئَهُ فِي النَّارِ ، فَجَعَلْتَ لَهُ النَّارَ بَرْداً وَسَلاماً ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ

خواست او را در آتش بيندازد ؛ پس ، آتش را بر او سرد و سلامت قرار دادى ، و

دُعآءَهُ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ

دعايش را اجابت كردى ، و تو به او نزديك بودى اى نزديك ، ( مىخواهم ) كه بر محمّد و آل

مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُبَرِّدَ عَنّي حَرَّ نارِكَ ، وَتُطْفِئَ عَنّي لَهيبَها ، وَتَكْفِيَني

محمّد درود فرستى ، و حرارت آتشت را بر من سرد گردانى ، و شعلهء آن را از من خاموش كنى

حَرَّها ، وَتَجْعَلَ نآئِرَةَ أَعْدآئي في شِعارِهِمْ وَدِثارِهِمْ ، وَتَرُدَّ

و از حرارتش مرا كفايت كنى ، و آتش فتنه‌انگيز دشمنانم را در لباس‌هاى زير و روىشان ( ظاهر و باطن ايشان ) قرار دهى ،

كَيْدَهُمْ في نُحوُرِهِمْ ، وَتُبارِكَ لي فيما أَعْطَيْتَنيهِ ، كَما بارَكْتَ

و نيرنگ‌شان را به خودشان باز گردانى ، و در آنچه به من عطا فرمودى بركت دهى ؛ همچنان كه بركت دادى

عَلَيْهِ وَعَلى الِهِ ، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ الْحَميدُ الْمَجيدُ . إِلهي

بر او و بر دودمانش ؛ همانا تو بسيار بخشنده ، ستوده شده و باشكوه و عظمتى . خداى من ؛

وَأَسئَلُكَ بِالْاسْمِ الَّذي دَعاكَ بِهِ إِسْماعيلُ عَلَيْهِ السَّلامُ ، فَجَعَلْتَهُ

از تو مىخواهم به آن نامى كه به واسطهء آن ، اسماعيل - كه بر او درود باد - تو را خواند ؛ پس او را

نَبِيّاً وَرَسُولًا ، وَجَعَلْتَ لَهُ حَرَمَكَ مَنْسَكاً وَمَسْكَناً وَمَأْوىً ،

پيامبر و رسول قرار دادى ، و حرمت را برايش محلّ عبادت و منزلگاه و پناهگاه قرار دادى ،