الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢١٠
4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود
بِاسْمِكَ الَّذي دَعاكَ بِهِ صَفْوَتُكَ أَبُونا ادَمُ عَلَيْهِ السَّلامُ ، وَهُوَ
- به آن نامت كه ( بندهء ) برگزيده‌ات پدرمان آدم - كه بر او درود باد - تو را به آن نام خواند و در حالى كه
مُسيءٌ ظالِمٌ حينَ أَصابَ الْخَطيئَةَ ، فَغَفَرْتَ لَهُ خَطيئَتَهُ ، وَتُبْتَ
گناه‌كار و ستم‌كننده بر نفس شد وقتى كه خطا از او سر زد پس خطايش را بخشيدى و توبه‌اش را پذيرفتى
عَلَيْهِ ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دَعْوَتَهُ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ ، أَنْ
و دعايش را اجابت نمودى و به او نزديك بودى ، اى نزديك ؛ - كه
تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَغْفِرَ لي خَطيئَتي وَتَرْضى
بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و خطايم را ببخشى و از من راضى و خشنود شوى ؛
عَنّي ، فَإِنْ لَمْ تَرْضَ عَنّي فَاعْفُ عَنّي ، فَإِنّي مُسيءٌ ظالِمٌ خاطِئٌ
و اگر از من راضى نمىشوى ، پس مرا مورد عفو خود قرار دهى كه همانا من گنه‌كار ظالم ، خطا كار
عاصٍ ، وَقَدْ يَعْفُو السَّيِّدُ عَنْ عَبْدِهِ ، وَلَيْسَ بِراضٍ عَنْهُ ، وَأَنْ
سركش هستم ؛ و آقا بنده‌اش را عفو مىكند در حالى كه از او راضى نيست ؛ و ( مىخواهم ) كه
تُرْضِيَ عَنّي خَلْقَكَ ، وَتُميطَ عَنّي حَقَّكَ . إِلهي وَأَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ
آفريدگانت را از من راضى گردانى و حقّت را از من بردارى . خداى من ؛ و از تو مىخواهم به آن نامت
الَّذي دَعاكَ بِهِ إِدْريسُ عَلَيْهِ السَّلامُ ، فَجَعَلْتَهُ صِدّيقاً نَبِيّاً ،
كه به وسيلهء آن ، ادريس - كه بر او درود باد - تو را خواند ؛ پس او را تصديق كننده و پيامبر قرار دادى ،
وَرَفَعْتَهُ مَكاناً عَلِيّاً ، وَاسْتَجَبْتَ دُعآءَهُ ، وَكُنْتَ مِنهُ قَريباً يا
و در مرتبهء بلندى بالا بردى ؛ و دعايش را اجابت نمودى و تو به او نزديك بودى ، اى
قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَجْعَلَ مابي إِلى
نزديك ؛ ( مىخواهم ) كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و محلّ بازگشتم را به سوى
جَنَّتِكَ ، وَمَحَلّي في رَحْمَتِكَ ، وَتُسْكِنَني فيها بِعَفْوِكَ ، وَتُزَوِّجَني
بهشت خويش قرار دهى ، و جايگاهم را در رحمت خود قرار داده و در آن مرا با گذشت خويش ساكن گردانى ، و
مِنْ حُورِها ، بِقُدْرَتِكَ يا قَديرُ . إِلهي وَأَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي
از حوريه‌اش برايم تزويج كنى ، با توانايىات اى خداى توانا . خداى من ؛ و از تو مىخواهم به واسطهء آن نامت كه