الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ٢٠٧
4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود
4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود
4 - دعاى علوى مصرى از امام زمان ارواحنا فداه كه در گرفتارىهاى شديد خوانده مىشود
رَبِّ مَنْ ذَا الَّذي دَعاكَ فَلَمْ تُجِبْهُ ، وَمَنْ ذَا الَّذي سَأَلَكَ فَلَمْ تُعْطِهِ ،
پروردگارا ؛ چه كسى است كه تو را خوانده و تو او را جواب ندادى ؟ و چه كسى است كه از تو درخواست كرد و به او عطا نكردى ؟
وَمَنْ ذَا الَّذي ناجاكَ فَخَيَّبْتَهُ ، أَوْ تَقَرَّبَ إِلَيْكَ فَأَبْعَدْتَهُ . وَرَبِّ
و چه كسى است كه با تو مناجات كرده و او را نااميد ساختى يا به تو نزديك شده پس او را دور گردانيدى ؟ اى پروردگار من ؛
هذا فِرْعَوْنُ ذُوا الْأَوْتادِ ، مَعَ عِنادِهِ وَكُفْرِهِ وَعُتُوِّهِ وَإِذْعانِهِ
اين فرعون ، صاحب قوّت‌هاست كه با وجود انحرافش از حق و كفرش و سركشىاش و ادّعاى
الرُّبُوبِيَّةَ لِنَفْسِهِ ، وَعِلْمِكَ بِأَنَّهُ لايَتُوبُ ، وَلايَرْجِعُ وَلايَئُوبُ ،
ربوبيّت براى خودش و با آگاهى تو به اين كه توبه نمىكند و باز نمىگردد و نمىآيد
وَلايُؤْمِنُ وَلايَخْشَعُ ، اسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَأَعْطَيْتَهُ سُؤْلَهُ ، كَرَماً
و ايمان نمىآورد و خشوع نمىكند ، دعايش را اجابت كردى و خواسته‌اش را عطا نمودى ، به جهت بزرگوارى
مِنْكَ وَجُوداً ، وَقِلَّةَ مِقْدارٍ لِما سَئَلَكَ عِنْدَكَ ، مَعَ عِظَمِهِ عِنْدَهُ ،
و بخششى كه داشتى و كم مقدار بودن آنچه خواسته بود در نزد تو ، با وجود بزرگيش در نزد او ؛
أَخْذاً بِحُجَّتِكَ عَلَيْهِ ، وَتَأْكيداً لَها حينَ فَجَرَ وَكَفَرَ ، وَاسْتَطالَ
تا حجّتت را بر او تمام ساخته و تأكيد كرده باشى وقتى كه تباهى و فساد كرد و كفر ورزيد و
عَلى قَوْمِهِ وَتَجَبَّرَ ، وَبِكُفْرِهِ عَلَيْهِمُ افْتَخَرَ ، وَبِظُلْمِهِ لِنَفْسِهِ تَكَبَّرَ ،
بر قومش زورگويى كرد و سركشى نمود و به كفر خود براىشان فخر كرد و به ظلمش بر نفس خود ، تكبّر ورزيد
وَبِحِلْمِكَ عَنْهُ اسْتَكْبَرَ ، فَكَتَبَ وَحَكَمَ عَلى نَفْسِهِ جُرْأَةً مِنْهُ ، أَنَّ
و به سبب بردبارى تو درباره‌اش سرپيچى و گردنكشى نمود ، پس مقرّر كرد و بر خود با جرأت حكم كرد كه همانا
جَزآءَ مِثْلِهِ أَنْ يُغْرَقَ فِي الْبَحْرِ ، فَجَزَيْتَهُ بِما حَكَمَ بِهِ عَلى نَفْسِهِ .
كيفر مثل او ( در كفر و تكبّر ) اين است كه در دريا غرق شود ؛ پس او را كيفر دادى به آنچه خود بر خودش حكم كرد .