الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ١٩٧

14 - دعا براى ظهور امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه پس از نماز عصر

إِلَيْهِمْ ، أَنْتَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ ، مِنْكَ الْمَشِيَّةُ وَإِلَيْكَ الْبَدْءُ . أَنْتَ

تو خدايى هستى كه معبودى جز تو نيست ، مشيّت از توست و آغاز كردن بستگى به تو دارد . تو

اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ ، قَبْلَ الْقَبْلِ وَخالِقُ الْقَبْلِ ، أَنْتَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا

خدايى هستى كه معبودى جز تو نيست ، قبل از هر قبلى بوده‌اى و تو آفريدگار قبل هستى ؛ تو خدايى

أَنْتَ ، بَعْدَ الْبَعْدِ وَخالِقُ الْبَعْدِ ، أَنْتَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ ، تَمْحُو ما

هستى كه معبودى جز تو نيست ، بعد از هر بعدى هستى و آفريدگار بعد تويى ، تو خدايى هستى كه معبودى جز تو نيست ، هر چه را

تَشآءُ وَتُثْبِتُ وَعِنْدَكَ امُّ الْكِتابِ ، أَنْتَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ ، غايَةُ

بخواهى محو يا اثبات مىكنى و امّ الكتاب نزد توست ، تو خدايى هستى كه معبودى جز تو نيست ، نهايت

كُلِّ شَيْءٍ وَوارِثُهُ ، أَنْتَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ ، لايَعْزُبُ عَنْكَ الدَّقيقُ

و وارث هر چيزى ؛ تو خدايى هستى كه معبودى جز تو نيست ، هيچ چيز كوچك

وَلَا الْجَليلُ ، أَنْتَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ ، لايَخْفى عَلَيْكَ اللُّغاتُ ،

و بزرگ از نظرت پنهان نمىماند ؛ تو خدايى هستى كه معبودى جز تو نيست ، هيچ لغتى بر تو پوشيده نمىماند

وَلاتَتَشابَهُ عَلَيْكَ الْأَصْواتُ . كُلَّ يَوْمٍ أَنْتَ في شَأْنٍ ، لايَشْغَلُكَ

و صداهاى مختلف تو را به اشتباه نمىاندازد . هر روز تو در شأن و كارى هستى كه هيچ

شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ ، عالِمُ الْغَيْبِ وَأَخْفى ، دَيَّانُ الدّينِ ، مُدَبِّرُ الْامُورِ ،

شأنى تو را از شأن ديگر باز نمىدارد . داناى غيب و پنهانىها ، پاداش دهندهء كار ، تدبيرگر امور ،

باعِثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ ، مُحْيِ الْعِظامِ وَهِيَ رَميمٌ ، أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ

برانگيزانندهء افرادى كه در قبرهايند ، زنده كنندهء استخوان‌ها در حالى كه پودر و خاكستر شده‌اند تو هستى ؛ از تو

الْمَكْنُونِ الْمَخْزُونِ ، الْحَيِّ الْقَيُّومِ ، الَّذي لايَخيبُ مَنْ سَأَلَكَ بِهِ ،

مىخواهم به اسم پنهان ذخيره‌شده‌ات ، كه زنده و پاينده است ، كه هر كس تو را به آن نام بخواند نا اميد نمىشود ؛

أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ ، وَأَنْ تُعَجِّلَ فَرَجَ الْمُنْتَقِمِ لَكَ مِنْ

كه بر محمّد و آل محمّد درود بفرستى و فرج و گشايش در كار انتقام گيرنده‌ات از

أَعْدآئِكَ ، وَأَنْجِزْ لَهُ ما وَعَدْتَهُ ، يا ذَا الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ .

دشمنانت را تعجيل فرمايى و آنچه به او وعده داده‌اى به جاى آورى ؛ اى صاحب جلالت و كرامت ؛

يحيى بن فضل مىگويد : عرض كردم : براى چه كسى دعا كرديد ؟ حضرت فرمود :