الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ١٦٩

8 - دعاى امام حسن عسكرى عليه السلام در قنوت

الْآفاقِ ، وَقُطْرٍ مِنَ الْأَقْطارِ قِسْطاً وَعَدْلًا وَمَرْحَمَةً وَفَضْلًا ،

و تمام گوشه‌ها و اقطار جهان را ، پر از داد و عدل و رحم و مهربانى و احسان گردان ،

وَاشْكُرْهُمْ عَلى حَسَبِ كَرَمِكَ وَجُودِكَ وَما مَنَنْتَ بِهِ عَلَى

و به ايشان ( ياران آن حضرت ) پاداش بده بر حسب كرامت و سخاوت‌مندى و منّت‌هايى كه نسبت به بندگان

الْقآئِمينَ بِالْقِسْطِ مِنْ عِبادِكَ ، وَادَّخَرْتَ لَهُمْ مِنْ ثَوابِكَ ما يَرْفَعُ

عدالت‌مندت دارى ، و ثواب‌هايى كه براىشان ذخيره كرده‌اى ، و درجهء ايشان را به آن بالا مىبرى ،

لَهُمْ بِهِ الدَّرَجاتِ ، إِنَّكَ تَفْعَلُ ما تَشآءُ وَتَحْكُمُ ما تُريدُ . « 1 »

به راستى كه تو هر چه را بخواهى انجام مىدهى ، و آنچه را اراده كنى ، حكم مىفرمايى .

در كتاب « البلد الأمين » اين عبارات نيز وجود دارد :

وَصَلَّى اللَّهُ عَلى خِيَرَتِهِ مِنْ خَلْقِهِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الْأَطْهارِ . أَللَّهُمَّ

و خداوند ، درود پيوسته‌اش را بر برگزيدهء مخلوقاتش يعنى حضرت محمّد و خاندان پاكش نثار كند . بار الها ؛

إِنّي أَجِدُ هذِهِ النُّدْبَةَ امْتَحَتْ دَلالَتُها ، وَدَرَسَتْ أَعْلامُها ، وَعَفَتْ

اين گونه فكر مىكنم كه اين ندبه و زارى دلالتش محو شده ، و نشانه‌هاى آشكارش كهنه شده ، و تنها

إِلّا ذِكْرُها ، وَتِلاوَةُ الْحُجَّةِ بِها . أَللَّهُمَّ إِنّي أَجِدُ بَيْني وَبَيْنَكَ

يادش و قرائت‌كردن استدلال به آن مانده . خدايا ؛ من ، بين خودم و تو ،

مُشْتَبِهاتٍ تَقْطَعُني دُونَكَ ، وَمُبْطِئاتٍ تَقْعُدُ بي عَنْ إِجابَتِكَ ،

اشتباهاتى مىبينم كه مرا از تو جدا مىسازند ؛ و موانعى كه مرا از اجابت تو باز مىدارند ،

وَقَدْ عَلِمْتُ أَنّي عَبْدُكَ وَلايُرْحَلُ إِلَيْكَ إِلّا بِزادٍ وَأَنَّكَ لاتَحْجُبُ

و به خوبى مىدانم كه من بنده‌ات هستم ، و نيز معلوم است كه تنها با زاد و توشه مىتوان به سوى تو كوچ كرد ؛ تو ،

عَنْ خَلْقِكَ إِلّا أَنْ يَحْجُبَهُمُ الْأَعْمالُ دُونَكَ ، وَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّ زادَ

از مخلوقاتت فاصله ندارى ، و اين كارهاى بندگان است كه ايشان را از تو محجوب و محروم مىسازد . خدايا ؛ به خوبى مىدانم كه توشهء

الرَّاحِلِ إِلَيْكَ عَزْمُ إِرادَةٍ يَخْتارُكَ بِها ، وَيَصيرُ بِها إِلى ما يُؤَدّي

كوچ‌كننده به سوى تو ، همان اراده و تصميم قطعى است كه تو را به آن برمىگزيند - تا به سويت بيايد -


( 1 ) . مهج الدعوات : 85 ، البلد الأمين : 660 ، و مصباح المتهجّد : 156 با اندكى تفاوت .