الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ١٥٩
8 - دعاى امام حسن عسكرى عليه السلام در قنوت
الحَمْدُ للَّهِ شُكْراً لِنَعْمآئِهِ ، وَاسْتِدْعآءً لِمَزيدِهِ ، وَاسْتِخْلاصاً لَهُ
سپاس و ستايش سزاوار خداوند است ، از جهت شكرگزارى نعمت‌هايش ، و درخواست فزونى آن ، و طلب رهايى
وَبِهِ دُونَ غَيْرِهِ ، وَعِياذاً بِهِ مِنْ كُفْرانِهِ وَالْإِلْحادِ في عَظَمَتِهِ
به سبب آن نه غير آن ، و پناه بردن به سبب آن از ناسپاسى او و انكار عظمت
وَكِبْريآئِهِ ، حَمْدَ مَنْ يَعْلَمُ أَنَّ ما بِهِ مِنْ نَعْمآئِهِ فَمِنْ عِنْدِ رَبِّهِ ،
و كبريايىاش . ستايش كردن كسى كه مىداند هر نعمتى دارد از پروردگارش است ،
وَما مَسَّهُ مِنْ عُقُوبَتِهِ فَبِسُوءِ جِنايَةِ يَدِهِ ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ
و هر بدبختى و مجازاتى كه به او رسيده است از جنايت و بدكارىهاى خودش است . و خداوند ، بر محمّد -
عَبْدِهِ وَرَسُولِهِ ، وَخِيَرَتِهِ مِنْ خَلْقِهِ ، وَذَريعَةِ الْمُؤْمِنينَ إِلى
كه بنده و فرستادهء اوست ، و برگزيدهء الهى از بين مخلوقات او مىباشد ، و وسيلهء مؤمنان براى رسيدن به رحمت
رَحْمَتِهِ ، وَ الِهِ الطَّاهِرينَ وُلاةِ أَمْرِهِ . أَللَّهُمَّ إِنَّكَ نَدَبْتَ إِلى
خداوند مىباشد - و نيز بر آل آن حضرت ، خاندان پاكى كه امر و فرمان الهى را عهده‌دارند درود پيوسته فرستد . بار الها ؛ به راستى
فَضْلِكَ ، وَأَمَرْتَ بِدُعآئِكَ ، وَضَمِنْتَ الْإِجابَةَ لِعِبادِكَ ، وَلَمْ تُخَيِّبْ
كه تو ، تشويق به فضل و احسانت كردى ، و دستور دادى تو را بخوانند ، و پاسخ مثبت خود را براى بندگانى كه دعا كنند تضمين
مَنْ فَزَعَ إِلَيْكَ بِرَغْبَتِهِ ، وَقَصَدَ إِلَيْكَ بِحاجَتِهِ ، وَلَمْ تَرْجِعْ يَدٌ
نمودى ؛ اگر كسى با اشتياق خود به تو پناه آورد و براى برآورده‌شدن حاجت خويش به درگاه تو روى آورد او را نااميد نمىكنى ؛ نويسندهء « مكيال المكارم » در بخشى ديگر از كتاب خود مىگويد : نماز مظلوم بدين صورت است كه دو ركعت نماز - با هر سوره‌اى كه خواستى - مىخوانى ، و هر قدر توانستى بر محمّد و آل محمّد عليهم السلام صلوات مىفرستى ؛ سپس مىگويى :
أَللَّهُمَّ إِنَّ لَكَ يَوْماً تَنْتَقِمُ فيهِ لِلْمَظْلُومِ مِنَ الظَّالِمِ ، لكِنَّ هَلَعي وَجَزَعي لايَبْلُغانِ بِيَ الصَّبْرَ عَلى أَناتِكَ
بارالها ؛ تو ، روزى را دارى كه در آن روز براى ستمديده از ستمگر انتقام مىگيرى ؛ ليكن ، بىصبرى و زودرنجى من نمىگذارد بتوانم نسبت به مهلت دادن و بردبارى تو ( با ستمگران ) صبر
وَحِلْمِكَ ، وَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ فُلاناً ظَلَمَني ، وَاعْتَدى عَلَيَّ بِقُوَّتِهِ عَلى ضَعْفي ، فَأَسْأَلُكَ يا رَبَّ الْعِزَّةِ ،
كنم و تاب بياورم . خدايا ؛ به خوبى مىدانى كه فلان شخص بر من ستم روا داشته است ؛ و با قدرت و توانى كه دارد و با توجّه به ناتوانى من در برابر او ، نسبت به حقوق من تجاوز كرده است
وَقاسِمَ الْأَرْزاقِ ، وَقاصِمَ الْجَبابِرَةِ ، وَناصِرَ الْمَظْلُومينَ ، أَنْ تُرِيَهُ قُدْرَتَكَ ، أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ يا رَبَّ
پس اى خداى صاحب عزّت ؛ اى تقسيم‌كنندهء روزىها ؛ اى كوبندهء زورگويان ؛ اى ياور و پيروز كنندهء ستمديدگان ؛ از تو درخواست مىكنم توان و قدرتت را به او بنمايانى و نشان دهى . اى پروردگار
الْعِزَّةِ ، السَّاعَةَ السَّاعَةَ .
عزّت‌مند ؛ تو را سوگند مىدهم كه اين كار را همين حالا و در همين ساعت ، در همين ساعت ، انجام دهى .
( مكيال المكارم : 2 / 86 )