الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ١٥٧

7 - قنوت حضرت امام هادى عليه السلام

مُنْقَطِعَةٍ ، وَقَدْ الْجِمَ الْحِذارُ ، وَاشْتَدَّ الْإِضْطِرارُ ، وَعَجَزَ عَنِ

درگاهت روى آورده‌اند مىرسد ؛ اين در حالى است كه ترس و هراس به نهايت و اضطرار و سردرگمى و بيچارگى شديد گشته ،

الْإِصْطِبارِ أَهْلُ الْإِنْتِظارِ . وَأَنْتَ اللَّهُمَّ بِالْمَرْصَدِ مِنَ الْمُكَّارِ ،

و منتظران نيز از صبر بيش‌تر ناتوان شده‌اند . خدايا ؛ تو در كمينگاه حيله‌گران هستى ،

وَغَيْرُ مُهْمَلٍ مَعَ الإِمْهالِ ، وَاللّائِذُ بِكَ امِنٌ ، وَالرَّاغِبُ إِلَيْكَ

و با وجود مهلت‌هايى كه مىدهى ولى كار را رها نكرده‌اى ؛ تنها ، هر كس به تو تكيه كند در آرامش و امنيت است ، و هر كس مشتاق

غانِمٌ ، وَالْقاصِدُ اللَّهُمَّ لِبابِكَ سالِمٌ . أَللَّهُمَّ فَعاجِلْ مَنْ قَدِ امْتَزَّ في

تو باشد بهره‌مند است ، و تنها هر كس - خدايا - آهنگ دربار تو كرده ، سالم مىماند . بار الها ؛ مجازاتت را زودتر به كسانى برسان كه

طُغْيانِهِ ، وَاسْتَمَرَّ عَلى جَهالَتِهِ لِعُقْباهُ في كُفْرانِهِ ، وَأَطْمَعَهُ حِلْمُكَ

سركشى را به نهايت رسانيده ، و ادامه داده است به خاطر نادانىاش نسبت به سرانجام كارش در كفر ورزيدن و ناسپاسىاش ، و بردبارى

عَنْهُ في نَيْلِ إِرادَتِهِ ، فَهُوَ يَتَسَرَّعُ إِلى أَوْلِيآئِكَ بِمَكارِهِهِ ،

تو ، موجب طمع او نسبت به پيگيرى مقاصدش شده است و بدين جهت به سرعت نسبت به دوستان و اولياى تو

وَيُواصِلُهُمْ بِقَبآئِحِ مَراصِدِهِ ، وَيَقْصُدُهُمْ في مَظانِّهِمْ بِأَذِيَّتِهِ .

بدى مىكند ، و دام‌هاى زشت خود را پيوسته در راه‌شان قرار مىدهد ، و به قصد اذيّت ايشان به موضع و محلّ آنان مىرود .

أَللَّهُمَّ اكْشِفِ الْعَذابَ عَنِ الْمُؤْمِنينَ ، وَابْعَثْهُ جَهْرَةً عَلَى الظَّالِمينَ .

خداوندا ؛ عذاب و كيفر خود را از مؤمنان بر طرف كن و به صورت آشكار آن را بر ستمگران برانگيز ،

أَللَّهُمَّ اكْفُفِ الْعَذابَ عَنِ الْمُسْتَجيرينَ ، وَاصْبُبْهُ عَلَى الْمُغَيِّرينَ .

بار الها ؛ عذابت را از كسانى كه به تو پناه آورده‌اند باز دار ، و بر سر تغييردهندگان بريز .

أَللَّهُمَّ بادِرْ عُصْبَةَ الْحَقِّ بِالْعَوْنِ ، وَبادِرْ أَعْوانَ الظُّلْمِ بِالْقَصْمِ .

خدايا ؛ كمك سريعت را به جمعيّت حق و حقيقت برسان ، و شكست و نابوديت را به سرعت نصيب كمك‌رسانان ستم و ظلم كن .

أَللَّهُمَّ أَسْعِدْنا بِالشُّكْرِ ، وَامْنَحْنَا النَّصْرَ ، وَأَعِذْنا مِنْ سُوءِ الْبَدارِ

خدايا ؛ با سپاسگزاريت ما را خوشبخت گردان ، و پيروزيت را نصيب ما كن ، و از بدىهاى شتابان ،

وَالْعاقِبَةِ وَالْخَتَرِ . « 1 »

و بدى عاقبت ، و فريفته‌شدن در امان دار .

( 1 ) . مهج الدعوات : 82 ، البلد الأمين : 657 .