الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — الصفحة ١٥١

4 - قنوت حضرت امام رضا عليه السلام

حَرَكاتِ الْقُلُوبِ ، وَمُطالِعُ مَسَرَّاتِ السَّرآئِرِ مِنْ غَيْرِ تَكَلُّفٍ وَلا

و در كمين حركت‌هاى قلب آدم ( به اين سو و آن سو ) هستى ؛ و بدون هيچ زحمتى و مشقّتى از پنهان كارىهاى درون‌ها ،

تَعَسُّفٍ ، وَقَدْ تَرَى اللَّهُمَّ ما لَيْسَ عَنْكَ بِمُنْطَوىٍ ، وَلكِنَّ حِلْمَكَ

اطّلاع دارى . خدايا ؛ به خوبى آن چه را كه از تو پيچيده نشده است مىبينى ؛ ليكن حلم و بردبارى تو

آمَنَ أَهْلَهُ عَلَيْهِ جُرْئَةً وَتَمَرُّداً وَعُتُوّاً وَعِناداً ، وَما يُعايِنُهُ أَوْلِيآؤُكَ

ايمنى بخشيده به افرادى كه چنين بد كردارىهايى دارند ، و باعث شده بيشتر جرأت و سرپيچى و لج‌بازى و دشمنى با تو كنند ؛ و مىبينى

مِنْ تَعْفِيَةِ اثارِ الْحَقِّ ، وَدُرُوسِ مَعالِمِهِ ، وَتَزَيُّدِ الْفَواحِشِ ،

رنج‌هايى را كه اولياى تو مىكشند به خاطر نابودى آثار حق و ناپديد گشتن نشانه‌هاى آن ، و افزايش يافتن فحشا و كارهاى زشت ،

وَاسْتِمْرارِ أَهْلِها عَلَيْها ، وَظُهُورِ الْباطِلِ وَعُمُومِ التَّغاشُمِ ،

و ادامه‌دادن بدكاران بر زشتىهاى خود ، و آشكار شدن باطل و نادرستى ، و ظلم و ستم همگانى ،

وَالتَّراضي بِذلِكَ فِي الْمُعامِلاتِ وَالْمُتَصَرَّفاتِ مُذْ جَرَتْ بِهِ

و راضى شدن طرفين به ظلم و ستم در معاملات و كارها كه عادات به آن جارى گشته است

الْعاداتُ ، وَصارَ كَالْمَفْرُوضاتِ وَالْمَسْنُوناتِ . أَللَّهُمَّ فَبادِرْنا مِنْكَ

و همانند واجبات و مستحبّات شده است . خداوندا ؛ به سرعت ، ما را درياب

بِالْعَوْنِ الَّذي مَنْ أَعَنْتَهُ بِهِ فازَ ، وَمَنْ أَيَّدْتَهُ لَمْ يَخَفْ لَمْزَ لَمَّازٍ ،

به امدادى كه هر كس را با آن مدد رسانى رستگار شود ، و هر كس را موفّق گردانى ديگر از عيب‌جويى هيچ كس نمىترسد ،

وَخُذِ الظَّالِمَ أَخْذاً عَنيفاً ، وَلاتَكُنْ لَهُ راحِماً وَلا بِهِ رَؤُوفاً . أَللَّهُمَّ

ستمگر را به شدّت گرفتار كن ، و هيچ رحم و مهربانى نيز در حقّش روا مدار . خدايا ؛

اللَّهُمَّ اللَّهُمَّ بادِرْهُمْ . أَللَّهُمَّ عاجِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ لاتُمْهِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ

خدايا ؛ خدايا ؛ شتاب كن . خدايا ؛ ( در مورد آن‌ها ) عجله كن ؛ خدايا ؛ مهلت‌شان مده . خدايا ؛ آن‌ها

غادِرْهُمْ بُكْرَةً وَهَجيرَةً وَسُحْرَةً وَبَياتاً وَهُمْ نآئِمُونَ ، وَضُحىً

را بامدادان و در وسط روز و در سحرها و شب هنگام كه در خواب هستند و هنگام روز كه سرگرم‌اند و مشغولند گرفتارشان كن ؛

وَهُمْ يَلْعَبُونَ ، وَمَكْراً وَهُمْ يَمْكُرُونَ ، وَفُجْأَةً وَهُمْ امِنُونَ . أَللَّهُمَّ

و فريبشان بده ، و وقتى حيله مىكنند ، بر آن‌ها مكر كن ؛ و هنگامى كه خود را در آرامش مىبينند ، ناگهان گرفتارشان ساز . خدايا ؛