اهل بيت (ع) عرشيان فرش نشين (فارسى) — الصفحة ٢٥٨

اسوهء انسان‌ها

« أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها . . . » « 1 » .

خدا از آسمان آبى نازل كرد كه در هر درّه و رودى به اندازهء گنجايش و وسعتش [ سيلابى ] جارى شد . . .

در تأويل آيه گفته شده : خدا از عالم بالا آب حيات و علم و دانش نازل كرد پس هر بسترى به اندازهء گنجايش خود از آن بهره مىبرد .

آن درّه و بستر كه عميق‌تر و گسترده است و از نظر سعهء وجودى كامل‌تر و انشراح و انبساط بيشترى داشته باشد ، مىتواند از اين آب حيات بيشتر بهره ببرد و خود را از نظر وجودى و معرفتى به جايى برساند كه به مقام احسان دست يابد .

اگر حضرت حق مىفرمايد :

« لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ . . . » « 2 » .

يقيناً براى شما در [ روش و رفتار ] پيامبر خدا الگوى نيكويى است . . .

اين اسوه بودن ويژهء آن حضرت نيست چون خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله اعلام كرده‌اند اين اسوه بودن پس از رسول الهى به اهل بيت عليهم السلام مىرسد ، چرا كه آنان خلفا و اوصيا و جانشينان و وارثان بر حق پيامبرند و مقام اسوه بودن مقام شخص نيست بلكه مقامى حقوقى است كه از پيامبر صلى الله عليه و آله به اهل بيت عليهم السلام مىرسد .

رهرو راه ولايت ، بايد بداند كه : انس با فرشتگان غيبى و شنيدن تسبيح آنان جز با تأسى به پيامبر و اهل بيت عليهم السلام برايش حاصل نمىشود و بدون اقتدا به آن بزرگواران طى اين راه غير ممكن و بلكه از محالات است .

( 1 ) - رعد ( 13 ) : 17 . ( 2 ) - احزاب ( 33 ) : 21 .