اهل بيت (ع) عرشيان فرش نشين (فارسى) — الصفحة ١٣٤
صبح قيامت با طلوع نور محمّدى
خدا هستى و حقايق را به وسيلهء وجود شما آغاز كرد ، و با شما هم پايان مىدهد . . . و بازگشت خلق به سوى شما و حسابشان بر عهدهء شماست .
پس همهء پيامبران چنان كه در سطور گذشته بيان شده زمينه‌ساز تجلّى آنان در دنيا و حضورشان ميان جمع مخلوقات بودند و اين بزرگواران در اعتدال زمان و مكان و مقام ، از آسمان ارادة اللّه و قلّهء فعل اللّه و اوج رحمت اللّه به چاه طبيعت نازل شدند تا سبب كامل اتصال بين خدا و مخلوقات فراهم آيد و حجّت بر همهء مردم جهان تمام شود .
صبح قيامت با طلوع نور محمّدى
صبح قيامت با طلوع نور محمّدى
در حقيقت نزول آنان به اين سيارهء خاكى از لحاظ زمانى هنگام زوال خورشيد هستى است كه همان ظهر هستى باشد و از آن هنگام عصر هستى آغاز مىشود و كائنات شروع به قبض مىشوند ، و پس از آنكه اين دوره يعنى دورهء ظهور پيامبر و اهل بيت عليهم السلام و به ويژه وجود مبارك امام عصر « 1 » به پايان اهل بيت برسد و خورشيد زمان وارد مغرب شود ، همهء هستى در قبض مطلق فرو مىرود و ظلمت دوم پس از گذشت ميليون‌ها سال از ظلمت اول كه پيش از ظهور هستى بوده آغاز مىشود و در آن ظلمت و قبض مطلق است كه خدا مىفرمايد :
( 1 ) - چون ظهور حضرتش پس از غيبت طولانى در زمانى است كه هستى به موقعيّت عصر رسيده و صبح و ظهرش سپرى گشته از آن وجود مبارك تعبير به امام عصر شده است .