اهل بيت (ع) عرشيان فرش نشين (فارسى) — الصفحة ١٢٣

امام حسن مجتبى عليه السلام

جامى - كه از دانشمندان اهل سنت است - اين داستان شگفت را به زيباترين صورت به رشتهء نظم كشيده است :

شير خدا شاه ولايت على * صيقلى شرك خفى و جلى

روز احد چون صف هيجا گرفت * تير مخالف به تنش جا گرفت

غنچهء پيكان به گُل او نهفت * صد گُل راحت ز گل او شكفت

روى عبادت سوى محراب كرد * پشت به درد سر اصحاب كرد

خنجر الماس چو بفراختند * چاك بر آن چون گلش انداختند

غرقه به خون غنچهء زنگار گون * آمد از آن گلبن احسان برون

گُل گُل خونش به مصلى چكيد * گفت چو فارغ ز نماز آن بديد

اين همه گُل چيست ته پاى من * ساخته گلزار مصلاى من

صورت حالش چو نمودند باز * گفت كه سوگند به داناى راز

كز الم تيغ ندارم خبر * گرچه ز من نيست خبردارتر

طاير من سوره نشين شد چه باك * گر شودم تن چو قفص چاك چاك

جامى از آلايش تن پاك شو * در قدم پاك روان خاك شو

باشد از آن خاك به گردى رسى * گرد شكافى و به مردى رسى « 1 »

امام حسن مجتبى عليه السلام

امام حسن مجتبى عليه السلام

دربارهء عبادت امام مجتبى عليه السلام روايت است كه آن حضرت در زمان خويش عابدترين ، زاهدترين و برترين مردم به شمار مىرفت . هنگامى كه حج به جا مىآورد ، بسيارى از اوقات با پاى برهنه از مدينه تا مكه مىرفت .

هر وقت به ياد مرگ مىافتاد مىگريست و اگر در حضورش سخن از قبر به ميان مىآمد گريان مىشد و چون به ياد قيامت و بر انگيخته شدن در محشر

( 1 ) - عبدالرحمن جامى ، هفت اورنگ .