الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — الصفحة ٧٢

موارد جواز ادغام

و عضّ ( بكسر ضاد ) عضّ ( بفتح ضاد ) اعضض ( بفكّ ادغام ) .

و همانطوريكه در « لم يمدّ » چهار وجه جايز بود در امر آن نيز هرچهار وجه جايز مىباشد لذا مىگوئى :

مدّ ( بكسر دال ) مدّ ( بفتح دال ) مدّ ( بضمّ دال ) امدد ( بفكّ ادغام ) .

و در اسم فاعل از « مدّ » ، « يمدّ » ادغام كرده و مىگوئى :

مادّ ( يكمرد كشنده ) .

مادّان ( دو مرد كشنده ) .

مادّون ( مردان كشنده ) .

مادّة ( يكزن كشنده ) .

مادّتان ( دو زن كشنده ) .

مادّات ( زنان كشنده ) .

و در اسم مفعول بايد بگوئى :

ممدود ( يكمرد كشيده‌شده )

ممدودان ( دو مرد كشيده‌شده )

ممدودون ( مردان كشيده‌شده )

ممدودة ( يكزن كشيده‌شده )

ممدودتان ( دو زن كشيده‌شده )

ممدودات ( زنان كشيده‌شده )

شرح

و ان كان العين منه مضموما : ضمير در « منه » به فعل الواحد برمىگردد .

و فكّه : يعنى و فكّ ادغام و منظور از « فكّ ادغام » ادغام نكردن است .

و فتحها : يعنى و فتح لام .