الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — الصفحة ٣٩

فعل مضارع معلوم

و يتباعد ( دور مىرود يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و ينقطع ( قبول جدا شدن مىنمايد يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يجتمع ( گرد مىآيد يكمرد غائب در زمان آينده ) .

يحمرّ ( سرخ است يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يحمارّ ( بشدّت سرخ است يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يستخرج ( طلب بيرون آمدن مىكند يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يقعنسس ( بازمىماند يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يسلنقى ( طاق‌واز مىخوابد يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يتدحرج ( مىغلطاند يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يحرنجم ( ازدحام مىكند يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يقعشرّ ( پوست بدن يكمرد غائب جمع مىشود در زمان آينده ) .

متن : و المبنىّ للمفعول منه ما كان حرف المضارعة منه مضموما و ما قبل آخره مفتوحا نحو : ينصر و يدحرج و يكرم و يقاتل و يفرّح و يستخرج .

ترجمه :

و آنچه از مضارع براى مفعول بنا مىشود عبارتست از فعلى كه حرف مضارعه آن مضموم و حرف پيش از آخرش مفتوح باشد مانند :

ينصر ( يارى مىشود يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يدحرج ( غلطيده مىشود يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يكرم ( مورد احسان واقع مىشود يكمرد غائب در زمان آينده ) .

و يقاتل ( زدوخورد مىشود با يكمرد غائب در زمان آينده ) .

يفرّح ( شاد مىگردد يكمرد غائب در زمان آينده ) .