الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — الصفحة ١١٨

نوع پنجم معتلّ الفاء و اللّام

ترجمه :

نوع پنجم معتلّ الفاء و اللّام

نوع پنجم معتلّ الفاء و اللّام

معتلّ الفاء و اللّام كلمه‌اى است كه فاء الفعل و لام الفعلش حرف علّه باشد و به آن لفيف مفروق گويند مانند وقى ( نگاه داشت ) همچون رمى ، يقى ( نگاه مىدارد ) ، يقيان ( نگاه مىدارند دو نفر ) ، يقون ( نگاه مىدارند چند نفر ) تا آخر چهارده صيغه .

و صيغه امر حاضر از آن ق ( نگاه دار ) بوده كه داراى يك حرف است و مىبايد با آن در حالت وقف هاء همراه باشد يعنى بگوئيم : قه .

و در تأكيد آن با نون ثقيله مىگوئى :

قينّ : نگاه دار البتّه البتّه تو يكمرد حاضر .

قيانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما دو مرد حاضر .

قنّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما مردان حاضر .

قنّ : نگاه دار البتّه البتّه تو يكزن حاضر .

قيانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما دو زن حاضر .

قينانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما زنان حاضر .

و در تأكيد آن با نون خفيفه مىگوئى :

قين : نگاه دار البتّه تو يكمرد حاضر .

قن : نگاه داريد البتّه شما مردان حاضر .

قن : نگاه دار البتّه تو يكزن حاضر .

و در امر حاضر از « وجى ، يوجى » كه مانند رضى ، يرضى است مىگوئى :

ايج ( بساى سمّ چهارپا را ) مانند ارض .