الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — الصفحة ١١٧

نوع چهارم معتلّ العين و اللّام

و در صيغه جمع مذكّر غائب از ماضى يك وجه ديگر جايز است و آن عبارتست از « حيوا » بتخفيف ياء همچون « رضوا » .

و صيغه امر حاضرش « احى » مانند « ارض » مىباشد .

و مفرد مذكّر غائب از باب افعالش « احيى ، يحيى » همچون « اعطى ، يعطي » مىباشد .

و مفرد مذكّر غائب از باب مفاعله‌اش « حايا ، يحائى ، محاياة » است چنانچه از باب استفعالش « استحيى ، يستحيى ، استحياء » مىباشد .

و برخى از عرب مىگويند :

استحى ، يستحي ، استحاءا .

و اين جهتش كثرت استعمال است همانطوريكه در « لا ادرى » ياء را بطور كثرت انداخته و مىگويند لا ادر ( نمىدانم ) .

متن : الخامس المعتلّ الفاء و اللّام

و يقال له اللّفيف المفروق ، فتقول :

وقى كرمى ، يقي ، يقيان ، يقون الى آخر .

و الامر منه : ق ، فيصير على حرف واحد و يلزمه الهاء فى الوقف نحو قه و تقول فى التّأكيد :

قينّ ، قيانّ ، قنّ ، قنّ ، قيانّ ، قينانّ .

و بالخفيفة :

قين ، قن ، قن .

و تقول في وجى ، يوجى كرضى ، يرضى : ايج كارض .