الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — الصفحة ١١٥

اسم مفعول از ناقص

عدوّ : در اصل « عدوو » بود سپس واو اوّل را در دوّم ادغام نموديم .

بغىّ : در اصل « بغوى » بود واو و ياء در يك كلمه جمع بودند واو را از جنس ياء نموده و در ياء ادغام كرده و ماقبلش را مكسور كرديم .

صبىّ : در اصل « صبيي » بود ياء اوّل را در دوّم ادغام نموديم .

شرىّ : در اصل « شريى » بود ياء اوّل را در دوّم ادغام نموديم .

و لم يكن ماقبلها : ضمير در « قبلها » به واو برمىگردد .

تقلب ياءا : ضمير در « تقلب » به واو برمىگردد .

متن : الرّابع المعتلّ العين و اللّام

يقال له اللّفيف المقرون فتقول :

شوى ، يشوي ، شيّا مثل رمى ، يرمي ، رميا .

و قوى ، يقوى ، قوّة و روى ، يروى ، ريّا مثل رضى ، يرضى ، رضيا فهو ريّان .

و امرأة ريّى مثل عطشان و عطشى و اروى كاعطى .

و حيى كرضى و حىّ يحيى حيوة فهو حىّ و حيّا و حييا فهما حيّان و حيّوا و حييوا فهم احياء .

و يجوز حيوا بالتّخفيف كرضوا و الامر احى كارض و احيى ، يحيي كاعطى ، يعطي و حايا ، يحائى ، محاياة و استّحيا ، يستحيى ، استحياء .

و منهم من يقول : استحى ، يستحي ، استحاء و ذلك لكثرة الاستعمال كما قالوا لا ادر في لا أدري .