الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — الصفحة ١٠٨

صرف ناقص يائى

ترمين : تير مىاندازى تو يكزن حاضر در زمان آينده

مؤنّث حاضر ترميان : تير مىاندازيد شما دو زن حاضر در زمان آينده

ترمين : تير مىاندازيد شما زنان حاضر در زمان آينده

متكلّم وحده ارمى : تير مىاندازم در زمان آينده

متكلّم مع الغير نرمى : تير مىاندازيم در زمان آينده

و اصل « يرمون » يرميون بوده پس آنچه در « رضوا » بجاى آورديم در آن نيز جارى كرديم .

متن : و هكذا حكم ما كان قبل لامه مكسورا كيهدي و يناجي و يرتجي و ينبري و يستدعي و يرعوي و يعروري .

و تقول :

يرضى ، يرضيان ، يرضون ، ترضى ، ترضيان ، يرضين ، ترضى ، ترضيان ، ترضون ، ترضين ، ترضيان ، ترضين ، ارضى ، نرضى .

و هكذا قياس كلّ ما كان قبل لامه مفتوحا نحو يتمطّى و يتّصابى و يتقلسى .

و لفظ الوادة المؤنّث فى الخطاب كلفظ الجمع في بابى يرمي و يرضى و التّقدير مختلف فوزن الواحدة تفعين و تفعين و وزن الجمع تفعلن و تفعلن .

ترجمه :

و همچنين است حكم فعلى كه حرف قبل از لام الفعلش مكسور باشد مانند :

يهدي ( هدايت مىكند ) و يناجي ( مناجات مىكند ) و يرتجي ( اميدوار است ) و ينبري ( اعتراض مىكند ) و يستدعي ( مىخواند ) و يرعوى ( بازمىدارد ) و يعروري ( سوار اسب عريان شد ) .