الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — الصفحة ١٠٦
صرف ناقص واوى
يغزو ، يغزوان ، يغزون ، تغزو ، تغزوان ، يغزون .
تغزو ، تغزوان ، تغزون ، تغزين ، تغزوان ، تغزون .
اغزو ، نغزو .
و يستوي فيه لفظ جماعة الذّكور و الاناث فى الخطاب و الغيبة و يختلف فى التّقدير ، فوزن المذكّر يفعون و تفعون و وزن المؤنّث يفعلن و تفعلن .
و تقول :
يرمي ، يرميان ، يرمون ، ترمي ، ترميان ، يرمين ، ترمي ، ترميان ، ترمون ، ترمين ، ترميان ، ترمين ، ارمي ، نرمي .
و اصل « يرمون » يرميون ، ففعل به ما فعل برضوا .
ترجمه :
و در صيغه‌هاى تثنيه و جمع مؤنّث لام الفعل را ثابت و محفوظ نگهدار و از صيغه‌هاى جمع مذكّر و مفرد مؤنّث مخاطب آن را حذف نما بنابراين بگو :
صرف ناقص واوى
صرف ناقص واوى
يغزو : مىجنگد يكمرد غائب در زمان آينده
مذكّر غائب يغزوان : مىجنگند دو مرد غائب در زمان آينده
يغزون : مىجنگند مردان غائب در زمان آينده
تغزو : مىجنگد يكزن غائب در زمان آينده
مؤنّث غائب تغزوان : مىجنگند دو زن غائب در زمان آينده
يغزون : مىجنگند زنان غائب در زمان آينده
تغزو : مىجنگى تو يكمرد حاضر در زمان آينده
مذكّر حاضر تغزوان : مىجنگيد شما دو مرد حاضر در زمان آينده
تغزون : مىجنگيد شما مردان حاضر در زمان آينده