بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى) — الصفحة ٣٠٠

باب 23 باب ديگر در اينكه سلامت و بىنيازى در دين است ، و مسئوليت مؤمن در صبر در راه دين ، و ديندارى

در بد حالى يافت شود ، و احتمال دوّم آنست كه مؤمن در دنيا مثل اينكه در زندان است ، زيرا با توجه به حال او در آخرت و نعمتهائى كه خدا براى او مهيّا فرموده گويا در زندانست ، اگر چه در مقايسه با مردم دنيا در بهترين حالت بسر برد ، و كافر به عكس است چون نعمتش منحصر بدنياست ، و در سراى ديگر جز عذاب شديد چيزى ندارد ، پس دنيا بهشت اوست ، اگر چه در دنيا نيز در بدترين حالت زندگى كند ، و از آنچه در گذشته گفتيم احتمال ديگرى نيز بدست مىآيد .

10 - محمد بن يحيى از . . . از سماعه بن مهران گزارش كند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود خداوند دوستش را در دنيا هدف ( دشمنى ) دشمنش قرار داده « 1 » .

بيان : ( الغرض ) بفتح غين و راء هدفى است كه بسوى او تير مىافكنند ، يعنى خداوند دوستش را در دنيا هدف تيرهاى دشمنى و حيله‌ها و بديهاى دشمنش قرار داده است .

11 - شعيب گويد از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : دنيا زندان مؤمن است ، كدام زندان خوبى و خوشى خواهد داشت « 2 » .

بيان :

( فاىّ سجن )

استفهام انكاريست و معنايش اينست كه مؤمن نبايد در دنيا توقع خوشى داشته باشد .

12 - على از . . . از عبد اللَّه بن سنان روايت كند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود ، مؤمنى نباشد مگر اينكه خدا چهار چيز را بر او گمارده ، شيطانى كه ميخواهد گمراهش كند ، و كافرى كه با او بجنگد ، و مؤمنى كه بر او حسد برد و اين سخت ترين چهار چيز است بر مؤمن ، و منافقى كه لغزشهاى او را دنبال كند « 3 » .

بيان :

( يريد ان يضلّه )

بيانست براى يغويه تا خيال نشود كه مؤمن اغواء

( 1 ) كافى ج 2 ص 250 . ( 2 ) كافى ج 2 ص 250 . ( 3 ) كافى ج 2 ص 251 .