بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى) — الصفحة ٢٧٦

باب 22 در اينكه خداوند متعال هر كه را دوست داشته باشد دين حق و ايمان و تشيع را به دو عنايت فرمايد ، و اينكه دين برادرى ، بردار نيست ، و در ترك دعوت مردم بسوى دين

و ضمّ صاد بهر سه وجه خوانده مىشود اگر آخر آن هاء باشد ولى اگر هاء را از آخر آن بگيرند تنها بفتح صاد خوانده مىشود « 1 » .

4 - محمد بن يحيى از . . . از ميسّر روايت كند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود خداوند دنيا را بدوست و دشمنش ميدهد ولى ايمان را نميدهد مگر به آن كس كه دوست دارد « 2 » .

5 - ميسّر گويد حضرت صادق عليه السّلام فرمود : همانا دنيا را خداوند بهر دوست و دشمنى ميدهد ، ولى ايمان را نميدهد مگر به آن كس كه دوست دارد « 3 » .

6 - وشّاء از . . . از حمران بن اعين از حضرت باقر عليه السّلام روايت كند كه فرمود : همانا اين دنيا بهر خوب و هرزه‌اى داده مىشود ولى اين دين را ندهند مگر بخصوص به آنها كه اهل آن باشند « 4 » .

7 - ابن فضّال از . . . از عمر بن حنظله روايت كند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : همانا خداوند دنيا را بهر دوست و دشمنى ميدهد ولى ايمان را نميدهد مگر بافراد زبده و برگزيده از آفريده‌هايش « 5 » .

8 - محمد بن خالد اشعرى از . . . از عمر بن حنظله گزارش كند كه من با حضرت صادق عليه السّلام در يكى از راه‌ها ( و كوچه‌هاى ) مدينه ميرفتيم ، ناگاه حضرت رو كرد به من و فرمود : همانا خداوند دنيا را بهر خوب و هرزه‌اى ميدهد ولى دين را نميدهد مگر بزبده‌ها و برگزيده‌هاى از آفريده‌هايش .

محمد بن عبد الحميد از . . . از مردى از اهل بصره همين روايت را نقل كرده « 6 » 9 - فضيل از حضرت صادق عليه السّلام نقل كند كه فرمود : خداوند مال

( 1 ) صحاح ص 240 . ( 2 ) كافى ج 2 ص 215 . ( 3 ) محاسن ص 216 . ( 4 ) محاسن ص 217 . ( 5 ) محاسن ص 217 . ( 6 ) محاسن ص 217 .