انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — الصفحة ١٨٣
الف - علايم حتمى
2 - فرو رفتن لشكر سفيانى در بيداء
حضرت على ( ع ) در اين زمينه مىفرمايد :
مردى از خاندان من ، در سرزمين حرم قيام مىكند ، چون خبر ظهور وى به سفيانى مىرسد ، وى ، سپاهى از لشكريان خود را براى جنگ ، به سوى او مىفرستد ، ولى [ سپاه مهدى ] آنان را شكست مىدهد ، آن گاه خود سفيانى با لشكريان همراه ، به جنگ وى مىروند و چون از سرزمين بيداء مىگذرند ، در زمين فرو مىروند و جز يك نفر ، كه خبر آنان را مىآورد ، همگى هلاك مىشود . « 1 »
3 - خروج يمانى
سردارى ( از دوستان اهل‌بيت ( ع ) ) از يمن قيام مىكند و مردم را به حق و عدل دعوت مىكند . خروج يمانى از نشانه‌هاى حتمى و متّصل به ظهور است . « 2 »
امام صادق ( ع ) مىفرمايد :
قيام خراسانى و سفيانى و يمانى ، در يك سال و در يك ماه و يك روز خواهد بود و در اين ميان ، هيچ پرچمى به اندازه پرچم يمانى ، دعوت به حق و هدايت نمىكند . « 3 »
بنابراين ، خروج يمانى ، اجمالًا از نشانه‌هاى حتمى ظهور است هر چند جزئيات و چگونگى قيام وى روشن نيست .
4 - قتل « نفس زكيه »
« نقس زكيه » ، از اولاد امام حسن مجتبى ( ع ) است كه در روايات ، گاهى از او به عنوان « نفس زكيه » و يا « سيد حسنى » ياد شده است . امام باقر ( ع ) ماجراى كشته شدن او را اين‌گونه بيان فرموده است :
قائم ( عج ) به يارانش مىگويد : اى اصحاب من ! اهل مكه مرا نمىخواهند ، اما من كسى را به سوى آنان خواهم فرستاد تا حجت را بر آنان تمام كنم . پس مردى از ياران خود را فراخوانده و
( 1 ) - تاريخ الغيبة الكبرى ، سيّد محمد صدر ، ص 521 .
( 2 ) - در برخى روايات عبارت « واليمانى من المحتوم » وجود دارد : ر . ك : كتاب الغيبة ، محمد ابراهيم نعمانى ، ص 252 .
( 3 ) - همان ، ص 252 .