انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — الصفحة ١٢٢
پىريزى تمدّن اسلامى
« وَ لَقَدْ ارْسَلْنا مُوسى بِاياتِنا انْ اخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ الَى النُّورِ . . . » ( ابراهيم : آيه 5 )
در حقيقت ، موسى را با آيات خود فرستاديم [ و به او فرمان داديم ] كه قوم خود را از تاريكىها به سوى روشنايى بيرون آر .
و در جوامعى كه نظام و حاكم ، الهى نباشد ، طاغوت حاكم مىشود و نظام طاغوتى ، مردم را به تاريكى و بدبختى مىكشاند ؛
« وَالَّذينَ كَفَرُوا اوْلِيائُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ الَى الظُّلُماتِ » ( بقره : 257 )
و كسانى كه كفر ورزيده‌اند ، سرورانشان طاغوت‌اند كه آنان را از روشنايى به سوى تاريكىها درمىآورند .
پىريزى تمدّن اسلامى
پىريزى تمدّن اسلامى
چنان كه ياد كرديم ، همهء جوامع دينى از برنامه و نظام خاصى برخوردار بوده‌اند و جرقّه‌هاى نخستين تمدّن بشرى نيز از سوى پيامبران و در ميان دينداران زده شده است ، حتى قرآن مجيد اختراع صنايع خاصّى را به پيامبران نسبت مىدهد و گوشه‌اى از سلطنت پرشكوه حضرت سليمان ( ع ) را بازگو كرده است . لذا انديشهء تمدّن نيز از دين سرچشمه مىگيرد . اگر تمدّن را به معناى شهرنشينى و رويكرد به ظرافت و انس و معرفت و مرحلهء كامل تربيت اجتماعى بدانيم ، « 1 »
باز ، تمدن بخشى از معارف و آموزه‌ها دينى است و همواره دينداران بيش از ديگران متمدّن بوده‌اند . در اينجا دورنمايى از تمدّن بزرگ اسلامى را ترسيم مىكنيم .
رهبر فرزانهء اسلام پس از هجرت « 2 »
به مدينه در اولين فرصت ، حكومتى عادلانه و همه‌جانبه تشكيل داد و هر سازمان و تشكيلاتى كه در ادارهء مملكت نياز بود ، تأسيس كرد ، از جمله :
( 1 ) - لغت‌نامه دهخدا ، ج 4 ، ص 6109 .
( 2 ) - سيزده سال تبليغ معارف اسلام و كادر سازى پيامبر در مكه نيز مقدّمه و پىريزى تمدّن بزرگ آينده محسوب‌مىشود .