السجود على الأرض (آغاز و انجام سجده يا سجده بر زمين) (فارسى) — الصفحة ٣٣

آرا و نظريّات فقها

نيز سجده مىكرد « 1 » .

29 - قيس بن عباد قيسى ، بر لبد حيوان خود نماز مىخواند « 2 » .

30 - اسماعيل بن خالد مىگويد : مرّهء همدانى را ديدم كه بر لبد خويش نماز مىخواند « 3 » .

31 - عمر « سجده » را به « گذاردن پيشانى بر زمين » تعبير مىكرد . و به عبارتى ديگر مىتوان گفت : از ديدگاه عمر ، سجده همان گذاردن پيشانى بر زمين مىباشد « 4 » .

آرا و نظريّات فقها

آرا و نظريّات فقها

ابن بطّال مىگويد : هيچ‌گونه اختلافى ميان فقهاى شهرها در مسألهء جواز سجده بر خمره نيست ، مگر آن چيزى كه در مورد عمر بن عبد العزيز روايت شده است كه قدرى خاك به محلّ نماز او مىآورند و او آن خاك را بر روى خمره گذاشته ، و بر آن سجده مىكرده است . و نيز آنچه كه از عروة بن زبير نقل شده است كه وى سجده بر غير زمين را خوش نمىداشت ، البتّه چنين فتوايى از ديگران هم نقل شده است « 5 » .

شافعى در كتاب « الامّ » مىنويسد : اگر انسان پيشانى خود را هنگام سجده بر زمين بگذارد و لباس يا چيز ديگرى ميان زمين و پيشانى او حايل باشد ، چنين

( 1 ) - المصنف ، ابن ابى شيبه ، ج 1 ، ص 401 : « كان ابن عمر إذا صلّى على شىء يسجد عليه » . ( 2 ) - همان مدرك : « انّ قيس بن عباد قيسى صلّى على لبد دابّته » ، ( « لبد » زيراندازى است از پشم ( نمد ) و چيزى است كه زير زين اسب قرار مىدهند ) ( 3 ) - المصنف ، ابن ابى شيبه ، ج 1 ، ص 401 : « رأيت مرّة الهمدانىّ يصلّى على لبده » . ( 4 ) - تراتيب الإداريّه ، ج 2 ، ص 223 : « عمر يكنى عن السجدة به وضع الجبهة على الأرض » . ( 5 ) - شرح الأحوذى بر جامع ترمذى ، ج 1 ، ص 272 و فتح البارى ، ج 1 ، ص 410 .