بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — الصفحة ٤٥

2 - سنجش گونهء زبانى اين ترجمه تفسير با نوشته‌هاى هروى

و نه بقا . ( يونس / 77 ، متن ص 133 )

پرديوكن : و پرديوكن به نماند هر جا كه پديد آيد . ( كشف - ج 6 - ص 139 )

پرديو : بيوكند موسى عصا خويش . . . تا كه فرو برد تيز آنچه ايشان ساختند [ از پرديو ] .

( كشف - ج 7 - ص 96 )

پنافتن : لِيُثْبِتُوكَ ؛ . . . ترا بر بندند بر اشترى و در باديه گذارند يا در خانه پناوند . ( انفال / 30 ، متن ص 20 )

: وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ ؛ مىگيريد و مىپناويد و ايشانرا مىنشينيد .

( توبه / 5 ، متن ص 41 )

: و هر جا كه يابيد ايشانرا و مىگيريد و مىپناويد . ( كشف - ج 4 - ص 88 )

: و ذوق بند نفس برو نهاد و در حصارش پنافت . ( مجموعه رسائل فارسى خواجه عبد اللّه انصارى ص 166 )

جذاز : قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ ؛ بر چه مىدارند ما را چشم بر چيزى مىداريد كه رسد به ما جذاز يك از دو نيكوئى با يارى از اللّه . ( توبه / 52 ، متن ص 61 )

: إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ ؛ و بر چه اعتماد مىكنند جذاز پنداره پى مىبرند . ( يونس / 66 ، متن ص 130 )

: وَ ما دُعاءُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ ؛ و نيست اين باز خواندن كافران كه جذاز خداى مىخوانند ( رعد / 14 ، متن ص 226 )

جذ : هركه اللّه ياد كند در حقيقت صفت وى جذ گردد . ( طبقات الصوفيه ص 305 )

جذازين : در قرآن جذازين هست ازين لفظ و دران دلالت نيست . ( انفال / 66 ، متن ص 34 )

جذز : تا خداوند او دانيد و جذز ويرا كس توان آنچ او تواند ندارد . ( يونس / 5 ، متن ص 104 )

جذازو : قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ ؛ شعيب گفت اى قوم خداى پرستيد كه نيست شما را خداى جذازو . ( هود / 84 ، متن ص 172 )

جذز : از حقّ او را جذز دورى نيفزايد . ( كشف ج 4 - ص 441 )